کانون اختلافات سیاسی ایران بر سر فیلترینگ است: جریان تحولخواه (دولت) به دنبال رفع فیلتر پلتفرمهای پرکاربرد (تلگرام، اینستاگرام و...) برای احیای کسبوکارها و مقابله با مافیای فیلترشکن است، اما جریان رادیکال (پایداری) با طرحهایی مانند صیانت ۳، در تلاش برای تداوم محدودیتها و سلب اختیار است؛ در حالی که اکثریت مجلس به دلیل ناکارآمدی فیلترینگ، موافق رویکرد ایجابی و فرهنگسازی هستند.
جستار حاضر میگوید دموکراسی در ایران برخلاف غرب از دل مبارزات اجتماعی یا طبقاتی زاده نشد، بلکه مفهومی وارداتی بود. مشروطه لحظهای برای طرح آرمانهای آزادیخواهانه ایجاد کرد اما آشوبها و سپس اقتدار رضاشاه آن را عقب راند. پس از فضای باز کوتاهمدت دهه ۱۳۲۰، استبداد پهلوی دوم دوباره چیره شد تا اینکه انقلاب ۱۳۵۷ بهعنوان واکنشی به همین تمرکز قدرت شکل گرفت. پس از جنگ، جامعه شهری و نسل تحصیلکرده مطالبات تازهای را ساخت که در ۱۳۷۶ بروز یافت، هرچند به تحقق کامل دموکراسی نینجامید. چالش اصلی امروز، یافتن چارچوبی است که هم دولتسازی را ممکن کند هم دموکراسیخواهی را.
نامه ١٨٥ اقتصاددان به رئیسجمهور، نگرانی و احساس مسئولیت جامعه آکادمیک را نشان میدهد. این نامه با استناد به اصول مالیه مشروطه، از دولت میخواهد که بهجای تحمیل تمام بار اصلاحات قیمتی بر مردم، با حذف هزینههای زائد و بودجه نهادهای غیرضروری، انضباط مالی و شفافیت را محقق کند تا اعتماد عمومی جلب شود. نویسنده نیز بر لزوم حذف هزینههای تحمیلی ناشی از سیاست خارجی نامتوازن تأکید میکند.
معصومه ابتکار ریشه آلودگی هوا را در نوسان سیاستها و تخریب برنامههای محیط زیستی (ازجمله در دولت احمدینژاد) میداند که تلاشهای دوره اصلاحات را از بین برد. او تأکید میکند که علیرغم تصویب قانون هوای پاک (با وجود مخالفت گروههای ذینفع)، عدم اجرای آن در دولتهای اخیر به دلیل مدیریت نادرست، تحریمها و ضعف پیگیری، مشکلات را به فاجعه سلامت عمومی تبدیل کرده است. ابتکار راهکار را در تبدیل اجرای این قانون به یک اولویت ملی، تأمین بودجه و مقابله با منافع گروههای خاص میداند.
مقاله استدلال میکند که ناکامی در مهار آلودگی هوا نه صرفاً ناشی از عدم اجرای "قانون هوای پاک"، بلکه ریشه در نقایص ساختاری و بنیادین خود قانون دارد. این قانون با وجود ابلاغ ۸ ساله، به دلیل پراکندگی مسئولیت بین بیش از ۲۰ نهاد (نبود فرماندهی واحد)، ابهام تکالیف (استفاده از عبارات کلی و غیرقابل سنجش)، ضعف ضمانت اجرا (کمهزینه بودن تخلف) و عدم پیشبینی منابع مالی پایدار، عملاً کارآمدی لازم برای حل بحران را ندارد. نویسنده تأکید میکند که تا زمانی که مسئولیتها متمرکز، تکالیف دقیق و ضمانتهای قویتر نشوند، قانون بیش از آنکه راهحل باشد، خود یک "قانون بینفس" و بخشی از مشکل باقی خواهد ماند.
انقلاب سال ۱۳۵۷ و تعیین ساختار نظام جمهوری اسلامی برپایه ایدئولوژی اسلام و قراردادن دین به عنوان عنصر اصلی فرهنگ، سیاست و آموزش رسمی، اساس و پایه همه دگرگونیهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بعدی قرار گرفت.
سفر مهرماه مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری به نیویورک در ابعاد مختلف مورد توجه رسانهها قرار گرفت و تصور میشد دیگر ضرورتی به بازگشت به خاطرات آن سفر نباشد تا اینکه «آگاهینو» خبر از آن داد که پزشکیان، با سه چهره ایرانی خارج از کشور دیدار و گفتوگو کرد.
قانون هوای پاک با ۳۴ماده و ۳۹تبصره فقط روی کاغذ مانده و آلودگی هر سال شدیدتر شده است. مجالس استصوابی توان قانونگذاری واقعی ندارند، دولت هم نه اجرا میکند و نه پاسخگوست و نظارتی هم در کار نیست. وقتی از حل همین بحران حیاتی ناتواناند، تظاهر به عدالت در ماجرای سیمکارتهای سفید فقط تبعیض را عریانتر میکند.
نظامی گنجهای، شاعر قرن ششم هجری شمسی، در «اسکندرنامه» هنگامی که از کشتار سپاهیان داریوش به دست اسکندر سخن میگوید، خسرانی بزرگ را به تصویر میکشد که چون فراگیر است، کسی شکایت و ناله نمیکند.
یک نماینده مجلس میگوید همه نمایندگان از اینترنت بدون فیلتر بهره میبرند. این گفته این نماینده مجلس در حالی است که برخی نمایندگان موافق فیلترینگ هستند.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل