این نوشتار با نگاهی انتقادی، سیاستهای موسوم به «گفتاردرمانی» دولت در زمینه حذف یارانهها و گرانسازی حاملهای انرژی را به چالش میکشد. نویسنده معتقد است ادعای اختصاص درآمدهای حاصله به دهکهای ضعیف، بدون رعایت قواعد دقیق بودجهریزی و فراتر رفتن از روند متعارف تخصیص، فاقد وجاهت کارشناسی است و در عمل، ماهیت «مشاع» صندوق دولت این تفکیکها را بیاثر میکند. وی با اشاره به وضعیت نامطلوب مناطق نفتی علیرغم مصوبات قانونی، بر شکاف میان «شعار» و «عملکرد» تأکید میورزد.
این متن با نگاهی انتقادی و پدیدارشناسانه، تقلیل تخصص «هوش مصنوعی» به مهارتهای اپراتوری در بازار کار ایران را نشانه یک بحران معرفتشناختی میداند. نویسنده با بهرهگیری از مفاهیم هایدگری و بودریاری، استدلال میکند که جایگزینی متخصصان واقعی با «کارگران شناختی ارزانقیمت»، نه یک پیشرفت تکنولوژیک، بلکه استراتژی سرمایهداری برای استثمار تخصص و از بین بردن مرز میان «دانش عمیق» و «مصرف الگوریتم» است.
کتاب «اخلاق هوش مصنوعی» نوشته لوچیانو فلوریدی، با نگاهی فلسفی و سیاستگذارانه، هوش مصنوعی را نه «هوش» بلکه «عاملیت مصنوعی» تعریف میکند. این اثر ضمن تبیین تفکیک میان توانایی انجام کار و درک انسانی، به تدوین اصول اخلاقی و حکمرانی دیجیتال برای هدایت این فناوری بهسوی خیر اجتماعی و حفاظت از محیطزیست میپردازد.
این نوشتار به بررسی تقاطع هوش مصنوعی و روانشناسی میپردازد و ضمن تبیین ظرفیتهای تکنولوژی در ارتقای دقت تشخیصی و تحلیل دادههای کیفی، نسبت به چالشهای اخلاقی نظیر «ارجاعات واهی» و تهدید صداقت علمی هشدار میدهد. نویسنده تأکید میکند که علیرغم پیشرفتهای ساختاری در شبیهسازی هوش، ماشینها همچنان فاقد توانایی تفکر انتقادی، همدلی و داوری اخلاقی هستند که هسته بنیادین حرفه روانشناسی را تشکیل میدهد. در نهایت، بر لزوم نظارت انسانی و حفظ استانداردهای اخلاقی برای جلوگیری از تبدیل شدن هوش مصنوعی به یک «جعبه سیاه» غیرقابل اعتماد تأکید شده است.
بازگشتگرایان را جا دارد تذکر داد که راه اصلاح و انتخاب تحول، جز این نیست که به جای تمسک و توسل به قدرت و دخیل بستن به سنت، بازاندیشید و جای انسان و تغییر جهان را دید. سروش و اصلاحطلبان دهه ۷۰ چه در ساحت دین و چه عرصه سیاست چنین کردند و هنوز هم، با گذشت سه دهه راه بدیل جدی در برابر مسیر و سیره آنان هویدا نیست.
در سده اخیر کم نبودهاند متفکران و اندیشمندان علوم انسانی و روشنفکران حوزه دین که آثار، دیدگاهها و نظریههای آنها چراغ راه دیگران بوده است. عبدالکریم سروش یکی از همین متفکرانی است که از چهار دهه پیش تا حالا که در آستانه ۸۰ سالگی قرار دارد، ناماش با کوششهای فکری، نوسازی معرفت دینی و گفتوگو میان سنت و مدرنیته و البته تحمل ناملایمتهای بسیار گره خورده است.
عباس عبدی مخالف قیمتگذاری حاملهای انرژی است و معتقد است سهم آن باید مستقیماً به مردم واگذار شود. او تأکید دارد که رابطه علّی میان افزایش قیمت بنزین و اعتراضات عمومی وجود ندارد؛ بنزین تنها یک بهانه برای بروز نارضایتیهای انباشته، شکاف دولت-ملت و تورم ناشی از چاپ پول و نقدینگی است. راهحل اصلی، مهار نقدینگی و افزایش بهرهوری است، نه تثبیت غیرمؤثر قیمتها.
مقاله الیزابت اکونومی استدلال میکند که چین، تحت رهبری شی جین پینگ، در حال انجام یک نبرد خاموش استراتژیک برای بازتعریف نظم جهانی و کسب رهبری آینده است. این استراتژی بر خلاف تمرکز غرب بر رقابتهای تجاری کوتاهمدت، بر تسلط بر پنج "مرز" کلیدی متمرکز است که زیربنای قدرت جهانی در دهههای آینده خواهند بود.
انجمن علوم سیاسی ایران و مرکز مطالعات عالی بینالمللی دانشگاه تهران، هفته گذشته به مناسبت روز جهانی حقوق بشر اقدام به برگزاری سمپوزیوم کرد که در این مراسم، ۹ استاد حقوق دانشگاه، دقایقی را به سخنرانی پرداختند.
محمدمهدی فرقانی، استاد ارتباطات، در نشست «زیست ارتباطی در جهان معاصر» بر ضرورت غلبه بر نگرش دوقطبی در فضای رسانه رسمی و مجهز بودن روزنامهنگاران به بنیادهای نظری تأکید کرد. وی بیان داشت که توسعه ملی نیازمند پیوند ارتباطات سنتی (چهرهبهچهره، مبتنی بر اعتبار منبع، مکانهایی چون مساجد و قهوهخانهها) با ارتباطات مدرن است. او اشاره کرد که گسترش شبکههای مدرن، به جای نفی، موجب قطبیسازی در رسانههای رسمی شده است. چالش اصلی در نظام رسانهای کنونی، به ویژه در رسانه ملی، غلبه نگاه دوقطبی (خودی/غیرخودی) و کمرنگ بودن گفتوگو و مناظره فکری واقعی است؛ امری که با ذات ارتباطات در تضاد بوده و میتواند به کاهش اعتماد بینجامد. همچنین، وی نسبت به اثرات مخرب هوش مصنوعی در صورت جایگزینی تفکر و تحلیل انسانی هشدار داد و بر استفاده انتقادی از آن تأکید کرد.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل