دکتر مجدی الهلالی در کتاب بتت را بشکن: موانع رسیدن به تقوی را د ر جهل و نادانی نسبت به خداوند و نا آگاهی نسبت به خود و نا آگاهی نسبت به نفس – آرزوها و تمایلات نفس - کوتاهی در تزکیه نفس به فراوانی ستایش و و روش تربیتی پدر و مادر و خود شیفتگی کاذب میداند.
جسارت مودودی در رجعت انتقادی به میراث اسلامی، امری انکارناپذیر است. اما این جسارت، گاه چنان اوج میگیرد تا به حد بی پروایی برسد. از نشانههای این بی پروایی، ادعای چالش برانگیز ایشان در مقدمهی کتاب «المصطلحات الاربعه» است. مودودی در مقدمهی کوتاه این کتاب به صورتی مختصر و گذرا و در قالب ادعایی اثبات ناشده، سرنوشت «فهم کلام الهی» را مشخصاً و به نحو انحصاری با «سرنوشت خلوص زبان و لغات اعراب جاهلی عصر تنزیل وحی»، گره میزند.
این جهان دنیایی است که دارای اندیشه کاملی درباره یگانگی بشریت است. همه مردمان را با نژادها و قبیلهها و ملتهای گوناگونی که دارند یکسان میداند و میشمارد. این جهان دنیایی است که ترازوی یگانهای دارد و همگان را با آن برمیکشد و میسنجد.
به نظرم شیوه تربیت دینی کودکان از جمله اموری است که باید مورد تجدیدنظر اساسی قرار بگیرد. در تفکر دینی سنتی کودک هویت حقوقی مستقل ندارد و بخشی از مایملک پدر بشمار می رود. و والدین (خصوصاً پدر) حق و بلکه تکلیف دارند که آموزه های دینی خود را (که غالباً میراثی تقلیدی از والدین شان است) در ذهن و روان کودکان خود حک کنند. تربیت دینی در غالب موارد تلقین یا تحمیل باورها و هنجارهای دینی والدین به تن و روان کودکان است. «به نظر من این شیوه تعلیم دینی نقض آشکار حقوق انسانی کودک است.» فرزندان ابزار تحقق بخشیدن به آمال و ارزشهای دینی و ایدئولوژیک والدین نیستند.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل