إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

دین و اندیشه

  • تا کنون کتاب‌های زیادی در مورد زندگانی خلفای راشدین به رشته تحریر در آمده است. عظمت، سیرت و اهمیت وقایع دوران خلفای راشدین همواره الگویی برای زندگانی مسلمانان در دوران بعد بوده است. همین موضوع ذهن بسیاری از مورخین را در تاریخ اسلام به خود مشغول کرده است و انگیزه‌ای بوده برای تألیف کتب مختلف در مورد حیات و سیرت خلفای راشدین. اما در مورد کتاب‌هایی که به زبان فارسی در مورد زندگانی خلفای راشدین تألیف شده است، کتاب شیخین جایگاه ویژه‌ای دارد. «شیخین» تألیف مرحوم «سید عبدالرحیم خطیب» امام‌جمعه سابق بندرعباس است که برای اولین بار در سال 1356 ه. ش در ایران چاپ شد

  • کتاب «شیخین» روایتی است از زندگانی ابوبکر و عمر، دو شخصیت تأثیرگذار صدر اسلام. «طه حسین» این نویسنده‌ی پرآوازه‌ی مصری، انگیزه‌ی خود برای نگارش این کتاب را ادای دِین به این بزرگواران اعلام می‌کند: «اگر من پیرو دانسته‌های خود در این باب بودم، به نگارش این سخن، که تقریباً تکراری است، آغاز نمی‌کردم. ولی در خود دوستی و محبتی نسبت به آن دو می‌یابم که مرا به مشارکت با دیگران در نوشتن ایشان، وسوسه می‌کند«[1]

    هم‌چنین طه حسین به‌زعم خود کوشیده است روشی متفاوت از شیوه‌ی مرسوم سیره‌نویسان را در نوشتن این کتاب به‌کار گیرد:

  • اگر حکومتی مرتکب منکر گردد، آیا تغییر آن با زور جائز است یا خیر؟ روایاتی که در این باره آمده فراوان است و شایسته تأمل. کسی که آراء و اقوال اهل علم را در این زمینه مورد ارزیابی قرار دهد خواهد دید که اغلب ایشان با پدید آمدن اختلاف و تفرقه موافق نبوده و در مخالفت با حکومت درنگ روا می‌داشته و به مقاومت مسلحانه فتوی نمی‌دهند

    نویسنده:
    محمد غزالی مصری
  • طرح مسائل اجتماعی زنان و نامه‌نگاری‌های آنان برای طرح مطالبات اجتماعی زنان ایرانی برای نخستین بار در عرصه تاریخ اجتماعی و در مطبوعات؛ شاخصه‌ی اصلی عصر مشروطه است.

  • مدرسه وجودی عبدالرحمن بدوی (اگزیستانسیالیسم):

    اگر جنبش احیاء فلسفه در دوران معاصر به سه گرایش مارکسیستی، گرایش اثبات‌گرایی (پوزیتویسم) و گرایش اصالت وجود (اگزیستانسیالیسم) تقسیم شود، بی تردید ‌عبدالرحمن بدوی به گرایش اگزیستانسیالیسم تعلق دارد.  نیرومندترین عامل مؤثر در پیشرفت و تطوّر فلسفی او نیچه و ‌هایدگر بودند  دو کتاب مهم او که بیانگر فلسفه وجودی مورد اعتقادش هستند:

    1- مسئله مرگ در فلسفه وجودی(مشکلة الموت فی الفلسفة الوجودیه)

    2- الزمان الوجودی (زمان در فلسفلۀ وجودی)

  • اعجاز عددی قرآن نظریه‌ای است که برای اولین بار توسط استاد عبدالرزاق نوفل مطرح شد. سپس دکتر رشاد خلیفه پژوهش‌‌های قابل توجهی در این زمینه انجام داد. اما این نظریه باعث شکل گیری دیدگاه‌‌های موافق و مخالفی دراین زمینه گردید.

  • مهریه در اسلام

    21 فروردین 1396

    تشكيل خانواده در اسلام از اهميت والاي برخوردار است و باعث بوجود آمدن نهادی مقدس، كه رمز بقای اجتماع از آسيب‌های گوناگون می‌باشد اما فلسفه مهريه در اسلام كه به اين نهاد مقدس ربط پيدا می‌كند چيست؟

  • آن‌چه در بررسی اندیشه‌ی سیاسی و روش ابوالاعلی مودودی برای تشکیل حکومت اسلامی اهمیت دارد، این واقعیت است که بسیاری از اندیشمندان مودودی را به عنوان یکی از آغازگران حرکت بنیادگرایی اسلامی و روش‌های انقلابی و حتی الهام‌دهنده‌ی افرادی مانند سیدقطب دانسته‌اند و به همین سبب به وی و حزبش به عنوان جریانی بنیادگرا نگریسته‌اند. اما با بررسی دیدگاه‌های مودودی، باید در این نگاه تجدید نظر کرد.

     

    اسلام، سرشت سیاسی دارد

    مودودی سعی می‌کند ابتدا به اثبات جامعیت دین و شمولیت آن نسبت به همه‌ی حوزه‌های زندگی بپردازد و سپس با نصوص دینی مقید شده بر عقل اثبات کند که فلسفه‌ی بعثت پیامبران، ایجاد نظام سیاسی بوده است.

  • فلسفه و سلفیّه‌ در مصر معاصر:

    شاید این پرسش به میان آید که سلفیه در مصر با کثرت نفرات و وفرت تبلیغات چه جایگاهی در مناقشات کلامی ‌و فلسفی داشته‌اند و چه نسبتی با علوم عقلی برقرار کرده‌اند. برای پاسخ به ‌این پرسش بایسته است یادآور شوم سلفیه در مصر از همان آغاز ظهور و بروز و جوانه‌‌زدن‌هایش مستقل و منفک از سلفیّت موجود در حجاز و نجد بود که از نهضت محمدابن عبدالو‌هاب سرچشمه گرفته بود بیشتر با بزرگان نهضت و اصلاح در مصر امثال شیخ محمدعبده و جانشین‌اش رشیدرضا در پیوند بود

  • داستان مخالفت اهل دین، اعم از فقهاء و محدّثین‌، متکلّمین‌، عرفا و صوفیان که دارای نفوذ و نفوس بود‌ه اند، با فلسفه و فلاسفه، در تمدن اسلامی ‌بر پژوهشگران پوشیده نیست؛ مراجعه به دیوان‌های ادبا که حکم سخنگویان تمدن اسلامی ‌داشته‌اند بقدر کافی بر مدّعای ما گواهند. امّا در تمدن شکوفای اسلامی ‌از قرن سوّم هجری به بعد، باز نخبه‌‌هایی‌ بود‌ند که به فلسفه در هر سه بخش حکمت قدیم یعنی الهیات، طبیعیّات و ریاضیّات اشتغال ورزید‌ه‌اند؛ خواه در سلک فلاسفۀ رسمی‌بوده که در کتاب‌های طبقات حکما نامی‌از آنان بمیان آمده