سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

این گفتگو در بارهٔ رمضان و در ماه رمضان نور و عطرآگین و در رمضان خیر و پاکی و در ماه پر از یادبود‌ها است. در این ماه قرآن نازل گردید و شب قدر در آن قرار دارد و در آن پیروزی جنگ بدر رخ داد و در آخر ماه عید فطر برگزار می‌شود. رمضان نوری بر گلدسته‌های مساجد و نوری در قلب و خوداری از خوردن و آشامیدن و پرهیز از حرام است.

مراسم احیای شب قدر، جمعه شب ۱۱ تیرماه در مسجد استاد مجدی واقع در کوی دانشگاه مهاباد برگزار شد. 

مراسم افطاری خانوادگی جماعت و اصلاح سروآباد در روستای دزلی برگزار شد. 

خداوند برای ماه مبارک رمضان نقطه شروعی قرار داده که ایمان است و نقطه پایانی و نهایی آن نیز تقوا می‌باشد خداوند می‌فرماید: ﴿ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ﴾ [البقرة: ۱۸۳] ترجمه: ‏ای کسانی که ایمان آوردهاید! بر شما روزه واجب شده است،‌‌ همان گونه که بر کسانی که پیش از شما بوده‌اند واجب بوده است، تا باشد که پرهیزگار شوید. ‏ شرط ورود به این منافسه (رقابت با یکدیگر) و مسابقه (سبقت گرفتن از هم) و مسارعه (سرعت گرفتن از یکدیگر)، ایمان است. 

تعریف اعتکاف: 

اعتکاف درلغت به معنی؛ نگه داشتن، ماندن و پیوسته بودن است. 

 از جنبهٔ شرعی به مفهوم ماندن در مسجد از سوی شخص مخصوصی یا شرایط ویژه است و به آن مجاورت و نزدیکی نیز گفته می‌شود. برخی از علما نیز اعتکاف را چنین تعریف کرده‌اند: معنی اعتکاف و حقیقتش،‌‌ همان قطع وابستگی‌ها و علایق از مخلوقات برای پیوستن و رسیدن به خدمت و بندگی آفریننده است. 

 تعریف‌ها بر حسب روش و خط مشی صاحبانش باهم متفاوت هستند؛ تعریف اول به حد اعتکاف شرعی نظر دارد تا به وسیلهٔ آن، مبطلات و مکروهاتی را که با اعتکاف ناسازگار است از معتکف دور کند و تعریف دوم نتیجه و ثمرهٔ اعتکاف را در نظر می‌گیرد که آن تنها با بریدن قلب از هر آنچه غیر خدا است

به نام خداوند مهربان مهرورز

خطبه‌ی نخست: 

ستایش از آن خداست. او را می‌ستاییم، از او یاری می‌جوییم و از وی راهنمایی می‌طلبیم. از شر نفس و کردار ناشایست خویش به او پناه می‌بریم. هر که را خدا هدایت کند، کسی نتواند او را گمراه کند و هر کس را که او گمراه کند، برایش راهنما و دوستی نخواهی یافت. گواهی می‌دهم که معبودی جز او نیست، او یکتا و بی‌همتاست. خدایی او را می‌پذیریم و انکار منکران و کفر کافران را قبول نداریم. گواهی می‌دهم که سرورمان محمد ـ صلی الله علیه و سلم ـ فرستاده‌ی خداست؛ او که امانت را به جای آورد، امت را نصیحت کرد

از مظاهر رحمت خداوند بر بندگانش این است که برای آنان زمان‌هایی برای طاعت و نیکی قرار داده است که پاداش در آن دوچندان و عزم و همت برای عبادت قوی است و فضل و رضای خدا و نزدیکی به او بهتر حاصل می‌شود. رمضان بهترین زمان برای این کار است؛ دوست‌داران رمضان هر ساله پس از انتظاری طولانی با دلی پر از شوق و شور به پیشواز لحظه‌های نورانی و زیبای آن می‌روند. مردان خدا با اشتیاق این ماه را انتظار می‌کشند تا با شادمانی مصاحف را بگشایند و هم‌نوا با صدای مؤذن به سوی مساجد خدا گام نهند.

ای روزه داران، زمان سرمایه‌ی انسان به شمار می‌رود. بنا بر این، زمان دوره‌ی زیستن و ماندگاری وی در این دنیا است؛ از این رو اسلام به وقت اهمّیّت  داده و مومن را در روز قیامت مسؤول در برابر عمرش می‌داند. 

قوانین و احکام اسلامی برای کمک به انسان، جهت ساماندهی و تنظیم وقت و خوب بهر بردن از آن آمده است. چنین امری با برقراری تعادل و همترازی بین نیازهای حیاتی و زیستی از یکسو و نیازهای روحی و عبادی از سویی دیگر تحقق می‌یابد. اسلام، انسان با ایمان را به بهره گیری از وقت و پرثمر کردنش با نیکی و عمل صالح تشویق کرده است

در هر شب از شب‌های رمضان ندایی می‌آید که "ای جویای خیر به پیش آی و ای جویای شر کوتاه بیا" این ندا انگیزه‌ی مهمی برای اهل ایمان ایجاد می‌کند تا در انجام خیرات و دوری از محرمات از هم پیشی گیرند. اهل ایمان اگر هر شب رمضان این ندا را با گوش‌هایشان نمی‌شنوند اما نسبت به آن یقین دارند زیرا خبر از جانب پیامبر صادق امینی است که از هیچ گاه از روی هوا و هوس سخن نمی‌گوید.

پیشتر در اهمیت سبقت در خیرات و حرکت در مسیر عبادت در این ماه بزرگ سخن گفتیم و تأکید کردیم که اسباب خیر در این ماه فراوان است