عاقبت آن سرو
سبزاسبز
خواهد گشت و
بالابال
عاقبت آن صبح خواهد رُست
نز میانِ باورِ فرتوتِ ما
اما
از میانِ دفترِ نقاشیِ اطفال (شفیعی کدکنی)
چقدر واژهی رهایی دلانگیز است. چه هوای روحفزا و گوارا و تماشاییای دارد. ضرباهنگ و موسیقی این واژه شبیه به یک تنفس آرام و جانفزاست. رهایی. انگار در قفسی را باز میکنند و پرندهی بیقرار پر میگیرد. ای کاش راهی به رهایی بود.
«خوشا پرکشیدن خوشا رهایی،
خوشا اگر نه رها زیستن، مردن به رهایی! »(احمد شاملو)
الهیات و عقايد در اسلامِ اهل سنت: اخوان المسلمین، اشعریگرایی و اهل سنتِ سیاسی[1]، نوشتهی جفری ر. هالوِرسون[2]، انتشارات پالگریو مکمیلان[3]، نیویورک، ۲۰۱۰.
یاسر میردامادی: خیزشهای اخیر در کشورهای عربی-اسلامیِ منطقهی خاورمیانه و شمال افریقا، بار دیگر نگاهها را متوجه نسبت اسلام با تحولات جهان جدید ساخته است. این توجه که با انقلاب پنجاه و هفت ایران صورت تازهای به خود گرفت و با بمبگذاری برجهای دوقلوی ساختمان تجارت جهانی امریکا در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به اوج خود رسید، اکنون با خیزشهای فوق الذکر میرود که صورت جدیدی به خود بگیرد.
امام شافعی(رح) در دو جا در کتاب «الرسالة» خویش، گفتهاند: «لیس لأحد دون رسول الله(ص) أن یقول إلا بالإستدلال»؛ یعنی غیر از پیامآور خالق، هیچ شخص دیگری حق ندارد بدون ارائه دلیل نظر بدهد؛
در این نوشته از معرفی امتیازات استاد، حسن البنا، می خواهم با حفظ امانت داری، نوشته های نویسنده ی آمریکایی( روبر جکسون) را که در سالهای 1946و 1949 م از قاهره دیدن کرده است را ذکر نمایم. او خواسته است در حد توانش صورتی کامل از مرد قرآنی(حسن البنا) را به نمایش بگذارد.
لوییس هاپ واکر نام مستعار نویسندهای است که خوش دارد گمنام بماند. در این مقاله، واکر میگوید: دین، به خصوص دین خداباورانه، معناى خاصى به زندگى میبخشد که در جهانبینىهاى غیر دینى وجود ندارد. وانگهى، استقلالى که سکولاریستها برایش ارزش قائلند (و گاهى آن را بیش از ارزش واقعىاش ارج مینهند) با ایمان دینى کاهش معتنابهى نمییابد.
4ـ تلاوت قرآن مجید
برادر و خواهر عزیزم! در این فراز از رساله، دو صفت از صفات سَلَف صالح را به شما یادآوری میکنم؛ باشد که این دو صفت را با تمرین فراوان در خود پرورش دهیم و إنشاءالله از آنها بهرهی وافر و شایان ببریم.
الف) تلاوت فراوان قرآن کریم.
ب) گریه به هنگام تلاوت قرآن یا گوش فرادادن به آن، از روی خشوع و تواضع برای خدای منّان.
«اصول اخلاقی زاییدهی عقل نیستند.» (دیوید هیوم)
یکم. تئوریهای هنجاری اخلاقی همگی در داشتن یک سودا مشترک اند و آن اینکه معیاری بدست دهند تا کنشگران بتوانند در موقعیتهای اخلاقی عمل (رفتار) درست را انجام دهند. کانت که از امر مطلق[1] و صورتبندیهای سهگانه آن میگفت، همت بسته بود تا به آدمیان بیاموزد هنگام عمل، دیگری را چون خود در نظر آورید و «آنچه بر نفس خویش مپسندی/ نیز بر نفس دیگری مپسند». فایدهگرایی (قسمی از نتیجهگرایی) هم به آدمیان توصیه میکرد هنگام عمل چنان کنید که نتیجه رفتار منفعت همگان را به حداکثر برساند.
کلمهی «حزن» به معنای غم و اندوه است که در قرآن اغلب با کلمهی خوف (به معنای ترسیدن، نگران شدن) استعمال شده است. همچنان که از معنای واژگان پیداست، حزن ناظر به غم و اندوه گذشته است یا به عبارتی دلالت بر معنای ماضی دارد اما خوف برعکس، دلالت بر معنای حال و آینده دارد. بر همین اساس در تفسیر آیهی «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ » ( یونس/62) « به حقیقت دوستان خداوند هیچ نگرانی (نسبت به آینده) و هیچ گونهاندوهی(نسبت به گذشته) ندارد.» (تفسیر المنتخب، 1/10، تفسیر ابن عباس،1/7، تفسیر قرطبی، 1/368)
«ای کسانی که ایمان آوردهاید بر شما روزه واجب شده است همانگونه که برکسانی که پیش از شما بوده اند واجب بوده است تا باشد که پرهیزکار شوید..
مبارک باد آمد ماه روزه
رهت خوش باد ای همراه روزه
چو یوسف ملک مصر عشق گیرد
هر آنکس صبر کند در چاه روزه
رمضان قطعهای از بهشت خداوند در جهنم سوزان مادی است و روزه از جمله عباداتی است که برای لطافت روح، سلامت جسم، تقویت اراده و تعدیل غرایز بر انسان واجب شده تا به خاطر آن همه نعمتها که خدا به او بخشیده شکرگزاری کند. انسان در این ماه مبارک ثابت میکند که مثل حیوان در بند اصطبل و علف نیست و میتواند بر هوسها و شهوات و اشتهایش غالب شود.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل