إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • منظورم از کلمه‌ی آزدی در این مقاله آن نوع آزادی نیست که اسلام به امت‌ها و ملت‌ها ارزانی داشته است؛ آنان را از اسارت طاغوتیان‌‌ رها کرده و برایشان قانونی غیر از قانون قدرت و غلبه وضع داده است که در سایه‌ی آن زندگی کنند؛ چرا که سخن در این بخش به درازا می‌انجامد و باید در جای خود به طور جداگانه‌ای بررسی و حق مطلب درباره‌ی آن ادا شود. در این‌جا منظورم آزادی فردی است که از ابتکارات اسلام محسوب می‌شود تا کامل‌ کننده‌ی مبحث بردگی در اسلام باشد که پیش‌تر از نظر خوانندگان گذشت.