سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

معنای لغوی: تزکیه در لغت به معنای استوار ساختن و دور کردن شي از عیب و کاستی و ایجاد رشد، برکت و طهارت مال و نفس است. معنای اصطلاحی تزکیه: در اصطلاح از ریشه زکا به معنای رشد و نمو است. از آنجا که امکان رشد منوط به نبود آفات و موانع و وجود شرایط است. در اصطلاح نیز تزکیه پاکی نفس از اوصاف رذیله(موانع رشد) و آرایش آن به صفات جمیله(شرایط رشد) معنا شده است.

اشاره: پروژه‌ی بیداری اسلامی معاصر درباب تزکیه‌ی نفس دارای نقشه‌راه مشخص، دقیق و جامع است که بر اساس اصلاح فردی، خانوادگی و اجتماعی صورت می‌گیرد. فتح باب این فرایند از فرد انسانی به‌عنوان گوهر پروژه‌ی اصلاحی و تحول‌گرا آغاز می‌شود. فردی که باید دارای سلامت باور، عبادت صحیح، اخلاق متین، اندیشه‌ی روشن و جسمی نیرومند و اهل کسب و کار، مجاهد با نفس، حریص در استفاده از وقت و منظّم در امور و سودمند برای دیگری باشد.

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله والصلاة والسلام على رسول الله وعلى آله وصحبه ومن والاه واهتدى بهداه

خدایا اعمال‌مان را صالح و خالص و شیطان را از آن بی‌نصیب گردان؛ ما در آنچه دوست داری و می‌پسندی توفیق ارزانی دار و خیر دنیا و آخرت را نصیب‌مان کن. 

برادران و خواهران گرامی

این روزها حجاج خانه‌ی خدا آماده‌ی حرکت به سوی سرزمین وحی هستند؛ توبه‌ کرده‌اند و به ندای ابراهیم خلیل لبیک گفته‌اند؛ آنگاه که به امر پروردگار در میان آنان برای حج فراخوان داد. از شهر و دیار خود حرکت کردند و موانع دنیا را از خود گسستند و پس از دریافت دعوت به سوی میعادگاه شتافتند.

پژوهش‌‌های انجام گرفته‌شده زیر نظر سازمان ملل نشان می‌دهد؛ کشور مصر در صدر کشورهایی است که به نسبت ۲۸ درصد زنان بر مردان خشونت دارند. مرکز پژوهشی این را پدیده‌ای نو می‌داند و پس از آن کشورهای آمریکا با ۲۳ درصد انگلیس با ۱۷ درصد هند با ۱۱ درصد، در خشونت زنان علیه مردان جای دارند.

        در زمانه‌ی شیوع پاندمی کرونا، خشونت علیه مردان رو به ازدیاد است. میلیون‌‌ها مرد به خاطر قوانینی که به نفع زنان است از طرف زنان مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. در پژوهشی که در سال گذشته در انگلستان انجام گرفته است؛

اشاره: يكي از عوامل زمينه‌ساز بروز خشونت، اختلاف ديدگاه‌هاست. بر اساس منطق قرآني «گفت‌وگو» مناسب‌ترين راهكار براي ارتقاي سطح تفاهم متقابل صاحبان انديشه‌هاي متفاوت است. بديهي است گفت‌وگو زماني مثمر ثمر خواهد بود، كه در فضاي احترام متقابل، امكانات برابر و به دور از تعصّب، پيشداوري و هرگونه تهديد و اجبار صورت گيرد. جهت واکاوی این مفهوم و بررسی ادب اختلاف و اخلاق گفت‌وگو، پرسش‌هایی را با دکتر «جوانمیر محمّدی» (۱۳۵۲ کرمانشاه) دکتری فقه امام شافعی و صاحب دو کتاب «جنین‌شناسی از دیدگاه دین و علوم تجربی» و «مطالعه‌ی تطبیقی ارتداد (با بررسی ادلّه‌ی فقهی آن)» درمیان نهاده‌ایم؛ پاسخ‌های این دانش‌پژوه فقه را با هم می‌خوانیم:

 امروز لابه لای پیگیری اخبار،  فیلم ماجرای نزاع دختران اصفهانی در پارک را دیدم. واقعاً حال نوجوانانمان خوب نیست؛ این همه فشار و رفتارهای پرخاشگرانه نشانه‌ای است از خشم‌ها و اضطراب‌ها و تنش‌هایی که خیلی وقت است به آن توجه نشده است. همان لحظه که دیدم دختر نوجوان قمه‌اش را از زیر لباسش بیرون می‌آورد و با آن دوستانش را تهدید می‌کند،  ناخودآگاه به مادرش فکر کردم و نیز  به جنس رابطه‌ی او با پدرش و اینکه  نوع تعامل با «هلیای نوجوان» در خانواده چگونه بوده است که او الان اینگونه دست به «قمه‌ی ابراز وجود» برده است؟!

١. انسان، ترکیبی از جسم و روح است. روح دارای دو نیروست: نیروی علم و نیروی اراده. روح وجه تمایز انسان از دیگر جانداران است و انسان به‌‏وسیله‌‏ی آن به جهان‌‏بینی دست می‌‏یابد و موضع‏گیری‏‌هایی را دریافت می‌‏کند. انسان از طریق روح از سایر جانداران متمایز می‌‏گردد و بدین‌‏وسیله، عقاید و جهان‌‏بینی را کسب نموده و موضع‏گیری‏‌هایی را دریافت می‏‌کند؛ به‏ بیان دیگر، روح انسان پس از درک جهان‌‏بینی حق و دریافت موضع‏گیری خیر و سپس تفکیک آن از جهان‏‌بینی باطل و موضع‏گیری شرّ، حقّ و خیر را انتخاب می‏‌کند و باطل و شرّ را رها می‌‏نماید. 

حجّ مسایل بسیاری را به ما می‌آموزد از جمله:

نخست: توحید باری تعالی: 

در قرآن سوره‌ای به نام سوره‌ی حجّ وجود دارد که بخش اعظم آن از توحید و پرهیز از اقسام شرک می‌گوید: آنجا که می‌فرماید: 

«وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ» [الحجّ: ٢٦] 

و چون براى ابراهيم جاى خانه را معين كرديم [بدو گفتيم:] چيزى را با من شريك مگردان و خانه‌ام را براى طواف‌كنندگان و قيام‌كنندگان و ركوع‌كنندگان [و] سجده‌كنندگان پاكيزه دار. 

«حُنَفَاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ» [الحجّ: ٣١]

بسیاری از حاجیان بیت‌الله الحرام اهمیت ویژه‌ای به اعمال و احکام ظاهری مراحل مختلف حجّ می‌‏دهند و پی در پی در مورد آن پرس‌وجو می‌کنند و البته که اهمیت دادن به این مسایل خوب است و به قبولی و کیفیت بهتر حجّ کمک می‌کند. ولی مشکل اینجاست که در مقابل این حجم از اهمیت به مسایل ظاهری حجّ، از اعمال قلبی غفلت می‌کنیم در حالی‏ که اعمال قلبی مقدّم بر اعمال ظاهری و بدنی است و قلب محلّ تقوا، اخلاص و علم است.