چند روزی است که ذهنها متوجّه وضعیّت افغانستان است؛ موارد زیادی است که هر یک جای بحث و تحلیل دارد. استاد عزیز و برادر دلسوز «صلاح‌الدّین خدیو= تحلیلگر سیاسی» در جستارهایشان به چند مورد اشاره نموده‌اند. که براستی چرا بیش از ۶ دهه، دوباره طالبان و افکار طالبانی سرزمین افغانستان را در می‌نوردد و بدون کمترین مقاومتی یکی پس از دیگری ولایتها به اشغال نیروهای مهاجم طالبان در می‌آیند؟

اصولاً چرا این‌قدر پایه و اساس حکومت لرزان است که رییس‌جمهورش مانند مردم عادی کشور را ترک می‌کند؟!

بیماری، بیکاری، بی‌آبی، خشکسالی، زلزله، سیل، قحطی، گرانی، فقر، تهاجم خارجی و معضلاتی از این قبیل در صورتی که ملت وجود مسؤولانی دلسوز، کارآمد، پاکدست و صادق‌الوعد را بر کرسی مسؤولیت ببینند، برای اغلب‌شان به راحتی قابل تحمل خواهد شد. در غیر این صورت چنانچه مردم احساس کنند مسؤولانی ناکارآمد، ناپاک و دروغگو بر مسند قدرت تکیه زده و ول‌کن ماجرا هم نیستند و در هر دوره‌ای از حیات خود، رنگ عوض می‌کنند تا همچنان بر اریکه‌ی قدرت مانده و ارتقا هم بیابند، رفته رفته اعتماد خود را از دست داده و خوره‌ی یأس از درون، ایشان را تماماً جویده

قضیه‌ی شفاعت از مسائل بسیار مناقشه‌انگیز قرآنی است که مفسران و اندیشمندانی بسیاری را در طول قرنها به خود مشغول داشته است. آنچه مسلّم است اینکه در قرآن کریم، آیات فراوانی پیرامون شفاعت در قیامت وجود دارد که این آیات را می‌توان در یک جمع‌بندی، به سه دسته تقسیم کرد:

دسته‌ی اول: آیاتی که شفاعت را در قیامت نفی می‌کند؛ مانند: «أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ » (بقره:٢٥٤) «از آنچه به شما روزی داده‌ایم انفاق کنید، پیش از آن‌که روزی فرا رسد که در آن نه داد و ستدی است و نه دوستی و شفاعتی»

تصرّف مراکز استان‌های بیشتری توسّط طالبان و احتمال تصرّف کابل - با توجّه به اینکه به حدود ٧٠ کیلومتری این شهر رسیده‌اند- این گروه را به عنوان حاکمان آینده‌ی افغانستان در اذهان عمومی مطرح کرده است و حامیان طالبان از اکنون و همزبان با آنها، از طالبان به عنوان امارت اسلامی نام می‌برند. در عین حال، شیوه‌های رفتاری طالبان در مناطقی که به تصرّف درآورده‌اند، نشان از روزهای سختی است که مردم این کشور در پیش دارند. در این زمینه به شیوه‌ی خاصّ، زنان افغانستان در معرض آسیب و تعرّض بیشتری قرار دارند.

سرمایه‌های نمادین یعنی رسیدن به اوج قلّه‌ی هر یک از پنج سرمایه‌های؛ اقتصادی، فرهنگی، انسانی، سیاسی و اجتماعی یک ملّت و کشور است. یکی از بنیادی‌ترین محورهای توسعه، رشد و بالندگی یک جامعه، حفظ و گسترش سرمایه‌های نمادین آن است.

فرهیختگان هر جامعه اعم از شاعران، نویسندگان، صاحبنظران و اندیشمندان، سیاستمداران و... در صورت فراگیری و ماندگاریشان بخشی از این سرمایهی عظیم نمادین آن جامعه هستند.

اشاره: تزکیه‌ی نفس یکی از مأموریت‌های مهمّ پیامبران(علیهم‌السّلام) و هدف اساسی پارسایان و دایرمدار نجات و هلاک، نزد خداوند متعال است. تزکیه به‌ معانی مختلفی ازجمله «تطهیر» و «رشد و نمو» آمده است. زکات نفس همان تطهیر آن از انواع بیماری و آفت‌هاست و دارای مقاماتی است که نوعی تخلّق به نامها و صفاتی است. تزکیه در نهایت، پاکی جستن(تطهّر)، تحقّق و تخلّق است که دارای ماهیّت، نتایج و ابزارهای مشروع است و نمود آن در سلوک انسان و تعاملش با خالق و خلق با کنترل جوارح طبق فرمان خدا تجلّی می‌یابد.

قیس سعید که با قدرت وارد جهان سیاست شد، در آغاز از احترام اکثریت عرب‌ها به ویژه مردم تونس برخوردار بود؛ در مقابل راشد غنوشی در دوره‌ی اول و دوم انتخابات ریاست جمهوری به شدت با او مخالفت کرد اما حزب نهضت او را مجبور کرد از نامزدی‌اش حمایت کند. این دو شخصیت تفاوت چشمگیری با هم‌دیگر دارشتند که آثار آن بعدها مشخص شد. وجود یک رئیس جمهور حقوقدان و فقیه و قانون‌مدار، مردم تونس را مطمئن کرده بود که از روند دموکراتیک پاسداری خواهد کرد.

ساده‌زیستی محمّد صلّی‌الله عڵیه وسلّم بر سر زبانهاست از دید هیچ تاریخ‌نگار و سیرە‌نویسی پنهان نمانده است.

 عارفانە زیستی او، خارج از دنیای قصر و ابّهت چماق بە دستان و سجده‌های ترس‌آور و شکوه شاهانه بود. او آمد تا با تجمّلات و تصنع‌گرایی بنی‌آدم مبارزه نماید و بشر فلک‌زده را بە زندگی طبیعی و عادی که بر آن سرشته بود برگرداند.

بن‌مایه‌ی عرفان محمدی، فارغ از تکبر فرعونیان و نمرودیان است شسته و رفته افکار موحدانه ابراهیم بت‌شکن و صبوری ایوب و شکرگزاری یوسف و انتظار طولانی یعقوب نبی است تکبر و غرورو خودستایی و خداگونگی که با روحیهی شیطان عجین شده بود.

اشاره: مقاله پیشِ رو، حاوی یک سری نکات کلیدی و بینش‌های کاربردی است که با هدف کمک به پروسه تصمیم‌گیری و انتخاب (به‌ویژه برای کنکوری‌ها و داوطلبان محترم ورود به دانشگاه‌ها) در تاریخ ١٠ مردادماه ١٤٠٠ نوشته شده است. امید که مفید واقع گردد.

از روزی که محمد بو عزیزی فروشنده‌ی دوره‌گرد شراره‌ انقلاب‌های بهار عربی را از تونس منفجر کرد و بنیان شماری از رژیم‌های خودکامه‌ی عربی را فرو ریخت، تونس به رؤیای زیبای دوستداران دموکراسی و منبع الهام درماندگان و ستمدیدگان تبدیل شد. همان تونسی که اکنون به کابوسی ترسناک برای رژیم‌هایی تبدیل شده است که با شیادی به مصاف دموکراسی آمده‌اند و تونس را خطری برای نظام‌های خودکامه و خونریز خود می‌دانند. از سوی دیگر منافع خود را در ائتلاف با نظام‌های فردگرا و تمامیت‌خواه یا فاسد و ضد ارزش‌های مدرن می‌بینند حتی اگر به رنگ و بوی تمدن غربی هم آغشته باشد.