این مقاله به بررسی مفهوم «خودی» بهعنوان محور اصلی اندیشه و اشعار محمد اقبال لاهوری میپردازد و آن را حقیقتی پویا و خلاق در وجود انسان معرفی میکند. پژوهش نشان میدهد که تکامل خودی از سه مرحله «اطاعت»، «ضبط نفس» و «نیابت الهی» عبور میکند تا انسان به مقام خلافت الهی برسد. اقبال عشق را نیروی محرک این فرایند میداند که موجب بیداری اراده و آفرینشگری انسان میشود. در نهایت، فلسفه خودی در اندیشه اقبال، طرحی برای احیای هویت، آزادی و پویایی انسان مسلمان ارائه میدهد.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل