سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

امروز، اکرم سابقی امام جماعت مسجد سابقی پاوه در خطبه‌ی نماز عید قربان، بر مهرورزی و تکریم هم‌نوعان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ثمره‌های تقوا تٲکید کرد.

عيد سعيد فطر و عيد سعيد قربان، براى بسيارى از مسلمانان فرصت مباركى است تا به شكرانه‌ى توفيقِ اجراى فصلى ديگر از عبوديت و بندگى (روزه و حجّ) به شادى و فرح و به زدودن كينه از دل بپردازند. در اين فرصت ميمون، مؤمنان با تغيير در ظاهر و پوشيدن لباس نو و با بازگشت به فطرت اصيل، به تقسيم خوشحالى در بين خود و طلب حلاليت از هم، همّت می‌گمارند. به راستى آيا می‌توان حقيقت عيد را در ايجاد تغيير در ظاهر- هرچند آراستن ظاهر از جمله آداب و سنّتهاى عيد می‌باشد - خلاصه نمود؟ حقيقت عيد چيست و عيد حقيقى كدامء است؟ در اين مختصر و براى رسيدن به جواب، موضوع را در دو محور ادامه می‌دهيم

 در کاروان حج افراد گوناگونی می‌بینی که همه یک آهنگ و مقصد متعالی دارند، در دیار پیامبران ابراهیمی حاجیانی از نژاد‌ها و رنگ‌‌ها و زبان‌‌های گوناگون خواهی دید که همه نشانه و نمودار قدرت خداوند هستند و نباید سبب امتیاز گروهی بر گروهی دیگر به شمار آید.

اگر از طراحان داخلی بپرسید که چگونه می‌توان با تغییر دکوراسیون خانه فضایی شاد و جذاب به وجود آورد، پاسخ‌های مختلفی خواهید شنید، از استفاده از رنگ سفید گرفته تا استفاده از مبلمان راحت و متناسب.

مفهوم اجماع از نگاه شافعی، مفهومی در اوج ابهام است و منشأ اين ابهام، فقط در خَلط بين اجماع و سنت متواتر خلاصه نشده بلکه به وسعت مفهوم سنت نزد شافعی برمی گردد؛ وسعتی که تقريبا شامل اجماع نسل اول مسلمانان يعنی نسل صحابه، است[2][يعنی شافعی، اجماع صحابه را نيز تقريبا داخل در مفهوم سنت می داند]. گويی شافعی بين دو خط، سرگشته است:

اول: گستردگی دايره ی نصوص

دوم: حقيقت اختلافی که در عصر او، بين علمای سرزمين های مختلف، منتشر بود.

از همين رو، می بينيم که او در الرِّسالة، بين «اجماع در روايت نبی صلی الله عليه وسلم»، و «اجماع در عمل کردن برمبنای اجتهاد» تفاوت می نهد.

اقبال لاهوری را می‌توان شهید جستجو نامید. این تعبیری است که خودِ او در اشعار جستجوگرانه و پُرسوز و گدازش به کار بُرده است. آن‌چه فارغ از افکار و ایده‌های نو، جسورانه و فضاآفرین اقبال، جلوه‌گری ویژه و جذابیت چشمگیر دارد و خواننده‌ی شعر او را، سرشار و ذوق‌زده می‌کند روح جستجوگر و دل بی‌قرار اوست که جذبه‌های شور و سوز می‌بخشد و زندگی را در تپیدن جستجو می‌کند. ایمان اوست به فرد انسانی و دعوت‌اش به خودآگاهی و خودباوری. تعهدی است که به آزادگی و نفی خوی غلامی و «رِقّیت» دارد و ستایشی است که نثار «حُرّیت» می‌کند.

در زمان قدیم پسر بچه ای با مادرش در یکی از شهرهای ایران آن زمان زندگی می کرد، نام آن پسر بچه عبدالقادر بود، وقتی عبدالقادر به سن نه سالگی رسید مادرش تصمیم گرفت او را برای تحصیل علم و دانش به بغداد که یکی از مراکز علمی آن مان بود بفرستد.

به راستی در مکتب اسلام و فرهنگ قرآنی زن به عنوان یک انسان واقعی و دارای اختیار و شخصیت مستقل مورد نظر است که می‌تواند آزادانه راه خود را انتخاب کند

اشاره: عمر احمدی لاوین، متولد ١٣٤٢ در پیرانشهر است‌. دبیر بازنشسته‌ی ریاضی است و «فلسفه علم» را در مقطع کارشناسی‌ ارشد در دانشگاه شریف و با پایان‌نامه‌ی «ابطال در روش‌شناسی و معرفت‌شناسی پوپر» گذرانده است‌. به باور او اصلاح‌گری فرهنگی در جامعه‌ی ما مستلزم بازاندیشی در تفکر دینی به قصد بازسازی آن است:

صمد بهرنگی: «قارچ زاده نشدم بی پدر و مادر، اما مثل قارچ نمو کردم، ولی نه مثل قارچ زود از پا درآمدم. هر جا نمی‌بود، به خود کشیدم، کسی نشد مرا آبیاری کند. من نمو کردم... مثل درخت سنجد کج‌ومعوج و قانع به آب کم؛ و شدم معلم روستاهای آذربایجان. پدرم می‌گوید: اگر ایران را میان ایرانیان تقسیم کنید، از همین بیش‌تر نصیب تو نمی‌شود.»

شاید هم‌نسلان من، از آخرین کسانی هستند که «ماهی سیاه کوچولو» را خوانده‌اند و تحت تأثیر آن، در خود به پرورش گونه‌ای از آرمان‌گرایی و حقیقت‌طلبی اقدام کرده باشند.