إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

مقالات

  • «شیخ یوسف جمالی» استاد حوزه و دانشگاه متولّد سال ١٣٥٣ در بندرعباس است. وی تحصیلات اولیه خود را ابتدا در مدارس علوم دینی اهل‌سنّت جنوب ازجمله مدرسه دینی بندرعباس، مجتمع علوم دینی سلطان العلماء بستک و احمدیه اوز (لارستان) در رشته شریعت به پایان رسانید و سپس تحصیلات تکمیلی خود را در دانشکده الهیات تهران درفقه شافعی ادامه داد.

    شیخ یوسف جمالی هم‌اکنون‌ مدرس فقه و اصول فقه و تاریخ معاصر در رشته دعوت، در مدرسه علوم دینی اهل‌سنّت و جماعت بندرعباس است. ایشان عضو شورای مرکزیِ شورای عالی مدارس اهل‌سنّت و جماعت جنوب ایران و رییس نهاد اجتماعی این شورا بوده

  • اشتباه کردن مهم نیست. تعداد اشتباهات مهم است و بلکه تکرار اشتباهات مخرّب‌ است. به عنوان یک جامعه توانمند، به نظر میرسد تعدادی از اشتباهات را طی قرن گذشته مرتّب‌ تکرار کردهایم:

    ۱) نیاموختهایم که پیشرفت ژاپن، اروپا و آسیا تابع مدیریت بنگاه‌ها و سیستمهاست و نه ریاست افراد؛

    ۲) نیاموختهایم که فهم حقیقت از طریق دیالوگ و وجود جامعه مدنی شکل میگیرد و در ذهن جزیرهای یک یا چند فرد نیست و بنابراین ضروری است که یکدیگر را تحمل کنیم، برای یکدیگر جا بازکنیم، تفاوت‌های یکدیگر را به رسمیّت‌ بشناسیم و از خودخواهیهای فکری بپرهیزیم؛

  • در پایان مجمع انتخاباتی فدراسیون بوکس، حسین ثوری اهل سیستان و بلوچستان، به عنوان رئیس جدید این فدراسیون انتخاب شد.

  • درک تامپسون، آتلانتیک - یک شمش طلا، یک قرص آهن، یک تسبیح مهره، یک کارت پلاستیکی، یک تکّه‌ کاغذ کتانی، این چیزها بی‌ارزشند. نمی‌شود آن‌ها را خورد، نوشید، یا پتو کرد و روی خود انداخت. ولی ارزشمند هم هستند. ساده‌ترین چیز ممکن، بنیان ارزش‌شان است: مردم اعتقاد دارند این‌ها پول‌اند و به همین خاطر این‌ها پول‌اند.

    اگر هر ارز یک توهم اِجماعی باشد، آنگاه بیت‌کوین (ارز رمزپایه‌ی دیجیتال که در اینترنت دست به دست می‌شود) مثل توهم اِجماعی حاصل از داروهای روان‌گردان است. مفهوم بیت‌کوین در یک گزارش تفصیلی در اواخر سال ۲۰۰۸ و با امضاء مستعار «ساتوشی ناکاموتو» به دنیا آمد.

  •  از کودکی مسجد را دوست داشته‌ام. هر سال مادرم وقتی به مناسبت ماهِ مبارکِ رمضان، برای نماز تراویح به مسجد می‌رفت، مرا نیز با خود می‌برد. حتی شب‌هایِ قدر هم تا صبح اعتکاف می‌کردیم.

  • روش فردی که به انسان به عنوان موجودی بی اختیار و دست بسته می‌نگرد که در سرنوشت خود تأثیری ندارد، با کسی که خود را حاکم بر سرنوشت خویش می‌داند، متفاوت است، اولی همچون موجودی پر و بال شکسته است و دومی همچون پرنده‌ای آزاد و سبک بال.

  • با اعلام دونالد ترامپ مبنی بر به‌رسمیت شناختن بیت‌المقدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی، سؤال‌‌های‌ بسیار زیادی در میان افکار عمومی به وجود آمد که این موضوع چه اهمّیّتی‌ می‌تواند داشته باشد و اصلاً‌ طرح قدس شرقی و غربی چیست که این روزها تا این اندازه به آن پرداخته می‌شود و چه معنایی دارد. در این روزها با مرور رسانه‌های اجتماعی به راحتی دیده می‌شد که درک درستی از شرایط جغرافیای سیاسی منطقه وجود ندارد.

    روزنامه‌ی اعتماد گفت‌وگویی داشته است با «صابر گل‌عنبری» کارشناس ارشد مسائل خاورمیانه تا تاریخ و مرز‌بندی منطقه و همچنین طرح‌هایی که برای حل بحران فلسطین تاکنون مطرح شده است را مورد برّرسی‌ قرار دهد. 

  • اشارە: مؤسّسه‌ی خیریه‌ی نیکوکاران احسان، سال ١٣٩٥ در شهر کرمانشاه به همّت جمعی از خیّرین و معتمدین این شهر تشکیل شد. این مؤسّسه در جریان کمک رسانی به آسیب دیدگان زلزله‌ی اخیر مناطقی از استان کرمانشاه، نقش پررنگی را ایفا کرد. اصلاح‌وب در گفت‌وگویی که با محسن صادقیپور، مدیرعامل این مؤسّسه داشته، به جزئیات بیشتری از فعّالیّت‌های آن پرداخته است.

    صادقی‌پور، متولد ١٣٤٦ در شهر پاوه و ساکن کرمانشاه و کارشناس بهداشت محیط و بازنشسته شرکت آب و فاضلاب کرمانشاه با ٢٥ سال سابقه کار مدیریتی در آن شرکت است که پس از بازنشستگی با جمعی از همراهان و همدلان خود، مؤسّسه‌ی خیریه‌ی نیکوکاران احسان را تأسیس کردند.

    در ادامه، توجّه شما را به این گفت‌وگو جلب می‌کنیم:

  • عدّه‌ای‌ از آن‌ها می‌میرند، عده‌ای فلج می‌شوند، عده‌ای از کارافتاده می‌شوند، عده‌ای‌ زیر فشار بار سنگین سکته می‌کنند...

    مرگ کولبران در این سرزمین نزدیک مرز طبیعی است. پسربچه‌ها از کودکی می‌دانند اگر کار نکنند، نانی سر سفره‌شان برای خوردن پیدا نمی‌شود. آن‌ها از کودکی پدر، عمو، دایی و برادرهای‌شان را می‌‌بینند که با کولبری و درآوردن یک لقمه نان حلال، زندگی‌های‌شان را می‌گذارنند. حرف زدن از کار و کارخانه و اشتغال در شهرهای مرزی ایران، چیزی شبیه شوخی است. داستان مرگ و معلولیت‌ کولبران را سال‌هاست که رسانه‌ها تعریف می‌کنند و باز هم حل نمی‌شود. در تمام این سال‌ها حتی یک بار هم کلنگ ساخته‌شدن یک کارخانه در این مناطق زده نشده است.

  • طرح ساماندهی تجارت مرزی و صدور کارت پیله‌وری برای ساکنان مناطق مرزی، نه‌تنها باعث پایان‌یافتن کولبری نمی‌شود بلکه نسل جدیدی از کولبرها را به‌وجود خواهد آورد.

    پیش از ورد به بحث اصلی، لازم است به چراییِ وجود کولبری پرداخت:

    1. کولبرها قاچاقچی نیستند و حتی ذره‌ای ناچیز از درآمد واردات این‌گونه کالاها به جیب آن‌ها نمی‌رود؛ بلکه در واقع، افرادی هستند که سرمایه‌داران و رانت‌خوارها برای دورزدن ترخیص رسمی کالا به آن‌ها احتیاج دارند و این افراد به‌علت نبود شغل و نداشتن درآمد مکفی‌، به این پدیده روی آورده‌اند.

    2. تا زمانی که در داخل مرزها تقاضا برای کالاهای خارجی هم‌چنان بالا باشد و از طرف دیگر، کیفیت کالای داخلی پایین باشد، نیاز به واردات کالای خارجی هم‌چنان پابرجاست.