سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

در نظام حقوق بین‌الملل، هرگونه حمله مسلّحانه‌ یک دولت به سرزمینی بیگانه، اقدامی نامشروع است مگر آنکه آن حمله در مقام دفاع مشروع و مسبوق به تهاجم خارجی انجام شود (همانند دفاع مشروع ایران در برابر تهاجم دولت عراق در سال 1359) و یا آنکه شورای امنیت سازمان ملل متحد به موجب فصل هفتم منشور ملل متحد، مجوز توسّل‌ به زور را در راستای اعاده صلح و امنیت بین‌المللی صادر کرده باشد (همانند مجوز شورای امنیت در قطعنامه 678 جهت اخراج عراق از کویت).

هرگونه توسل به زور جز در موارد دفاع مشروع و یا مجوز شورای امنیت، عمل تجاوزکارانه (aggression) محسوب می‌شود و در اساسنامه دیوان بین‌المللی کیفری، مرتکبان تجاوز مسئولیت کیفری دارند

از برخی از دوستان و آشنایان پرسیدم شما بیشتر تحت تأثیر کدام عمل دینی پدر یا مادرت قرار گرفته‌ای و باعث ازدیاد ایمان و تقوایت شده است؟ پاسخ‌ها متفاوت بود؛ یکی پاسخ داد: «مادرم همواره ما را به خواندن اذکار صبح و شام سفارش می‌کرد و ما هم این اذکار را با او تکرار می‌کردیم.

این سه آیه از اصولی سخن می‌گوید که بنیان جامعه باید بر اساس اصولی مطمئن و محکم و حق اداره شود و پیروی از فسق و احساسات، جامعه را تباه می‌کند. حق را نیز باید از لابلای فرموده‌های ارزشمند پیامبر( صل الله علیه و سلم) بیابیم و پیروی کنیم.

درست است که خداوند متعال می‌فرماید: «حکم تنها به دست خداست.» (إِنْ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ) [انعام:57].

اما فکر سطحی و منحرف قایل به تناقض میان حاکمیت خدا و حاکمیتی است که بشر از رهیافت حاکمیت الهی بر مؤمنان در اختیار دارد.

این تناقض نظریه‌ی خلافت الهی انسان را نادیده می‌انگارد و نمی‌پذیرد که خداوند انسان را جانشین قرار داده است تا حاکمیت او را در زمین بر پا دارد.

خدای متعال داود را به عنوان خلیفه‌ی خود در زمین برگماشت تا میان مردم به حق حکم کند؛ یعنی حکم خدا را اجرا کند:

«يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ» [ص:26].

«ای داوود ما تو را در روی زمین خلیفه [خود] برگماشته‌ایم، پس در میان مردم به حق داوری کن، و از هوی و هوس پیروی مکن.»

زلزله‌ی ۲۱ آبان‌ماه ۱۳۹۶ استان کرمانشاه، رویداد تلخ و دلخراشی بود، که اثرات آن تا سال‌ها در ذهن و خاطره زلزله‌زدگان باقی خواهد ماند. کسانی که در عرض چند ثانیه زندگی‌شان زیر و رو شد؛ هست و نیست‌شان از بین رفت و عزیزترین عزیزان خود را از دست دادند.

امّا‌ این رویداد تلخ، علاوه براین صفحه سوزناک و دلخراش، صفحه‌ای زیبا و امیدبخش دیگری داشت. استان کرمانشاه؛ به‌ویژه شهرستان‌های زلزله‌زده سرپل‌ذهاب و ثلاث باباجانی، صحنه بزرگ نمایشنامه‌ای بود که در آن مردم ایران از همه اقوام، مذاهب و گرایش‌های سیاسی، به زیبایی هنرنمایی کردند و جلوه‌های بسیار زیبایی از همدلی، نوع‌دوستی، ایثار و گذشت به نمایش گذاشتند.

جناب آقای علیرضا کمیلی یکی از فعّالان‌ شیعه و از اعضای برجسته تشکل «امّت‌ واحده» در پیشنهادی بی‌سابقه و ستودنی از مسؤولان کشور خواسته‌اند با توجه به حسّاسیّت‌ و پرهیز اهل سنّت‌ در باب وام‌های اعطایی توأم با سود درصدی، به اهل سنّت‌ آسیب‌دیده در زلزله اخیر استان کرمانشاه، وام بدون سود پرداخت شود!

من البته اعتراف می‌کنم که «چه شایسته باشم که خواهم بهشت؟! / نمی‌زیبدم ناز با روی زشت» و ارتکاب این جسارت، نتیجه اغواگری رفیق نیک‌اندیشم جناب کمیلی است و تمام مسؤولیت ناشی از آزردگی احتمالی خاطر مسؤولان نیز متوجه خود ایشان است!

ضمن سپاس از این برادر ارجمند بابت این خیرخواهی ارزشمند، عین متن پیشنهاد ایشان با توجه به اهمّیّت‌ موضوع، بازنشر می‌گردد:

این سوره از سوره‌های مدنی بوده و پس از سوره‌ی مجادله نازل شده است. نام دیگر این سوره« اخلاق و آداب» است. این سوره مرتب مؤمنان را خطاب قرار داده و اخلاق والا و زیبا و کردار برتر فردی و اجتماعی را می‌ستاید و مؤمنان را بدان راهنمایی می‌کند.