پاسخ به سؤالات فقهی

در نصوص شریعت اسلام، رخصت‌هایی داده شده است که هرگاه فرد در حالتی قرار گیرد که موجب نابودی فرد یا آسیب رسیدن جدی به بدن یا مالش باشد، برای حفظ خود و مالش برخی از کارهایی را که از نظر شرعی جایز نیست انجام دهد به شرط آن‌ که به دیگری آسیبی نرساند. البته در کتاب‌های اصول فقه اهل‌سنت به این کار رخصت گفته می‌شود.

بله، هر وقتی که فرد تصمیم به خوابیدن داشته باشد، خواندن دعای خواب سنت است.

اعمال نیک، نظیر غذا دادن به دیگران باید تنها به قصد جلب رضایت خداوند باشد و بنده هر روزی از جمله روز عاشورا، اگر با این قصد به دیگران غذا دهد، پاداش دارد. اما اگر با نیت دیگری به مردم غذا دهد، عمل نیک به شمار نمی‌آید. با استناد به احادیثی که از پیامبر(ص) روایت شده‌اند، روزه گرفتن در روز عاشورا سنت است. [بخاری و مسلم]

البته این سخن که گفته شده: خواب هر گونه تعبیر شود، همان می‌شود، اصل و اساس شرعی ندارد، بلکه خواب‌هایی هستند که خواب‌های آشفته (اضغاث احلام) می‌باشند و اعتباری ندارند.
اما برخی از خواب‌ها راست می‌باشند. ابوهریره رضی الله عنه روایت نموده و گفته است: از پیامبر(ص) شنیدم که می‌فرمود: «لایبقی من النبوة الا المبشرات، قالوا ما المبشرات؟ قال: الرؤیا الصالحة» [بخاری] از وحی چیزی جر مژده‌هایی باقی نمی‌ماند. گقتند: آن مژده‌ها چیست؟ فرمود: خواب خوب.
در کتاب‌های تعبیر خواب هر نویسنده‌ای براساس برداشت خود، خواب را تعبیر نموده است و همه‌ی آن تعبیرها که درست نمی‌باشند.

تلفیق مذاهب برای افراد عامی درست نیست، اما اگر فردی که اهل ترجیح باشد و به نصوص شریعت آگاهی داشته باشد، می‌تواند با آگاهی از دلیل حکمی آن حکم را برگزیند، به شرط آن که در میان مذاهب به دنبال پیدا کردن حکم آسان نباشد.

اگر پسر بعد از رسیدن به سن بلوغ تندرستی و فراغت داشته باشد و به فراگیری علم مشغول نباشد، بهتر است تنبلی نکند و به کار بپردازد و هزینه‌های خودش را تأمین نماید. اما اگر به علم‌آموزی مشغول باشد یا توان کار کردن نداشته باشد، تأمین هزینه‌های او بر عهده‌ی پدر است.

در مذهب شافعی خواندن قنوت در نماز صبح سنت است، اگر فردی سهواً آن را فراموش کند، پیش از سلام دادن نماز، سنت است سجود سهو به جای آورد. اما در مذاهب دیگر خواندن قنوت در نماز صبح سنت نیست.