ماڵپه‌ڕی فەرمی جەماعەتی ده‌عوەت و ئیسلاح

بە بۆنەی 10ـی خەزەڵوەری 1404؛ پێنجەمین ساڵوەگەڕی کۆچی دوایی «مامۆستا جەلال مەلەکشا»

بە بۆنەی دەهەمین ساڵوەگەڕی دەسپێکی ستایلی نوێباوی بەرنامەی «گوڵستان»

پووختە: خوێنەری هێژا! لەم سەفەرنامەیەدا، بەشێک ئاوڕدانەوەی، مێژوویی، هەندێ مێژووی زارەکی و بڕێکیش بابەتیی فەلسەفی، فیکری و ئەدەبی گونجاوە. دەڤەری لاجان و پیران و مەنگوڕ هەڵگری لێکۆڵینەوەی زیاترە، لە پەنا ئەمە لایەنەکانی تر، وەک نامەگۆڕینەوە لەگەڵ مامۆستا عەبدووڵڵا پەشێو و شێعر و پەخشانم خستۆتە بەر باس، ئەگەر چێ لەزۆرجێ درێژدادڕیم کردووە، بەڵام هیوادارم بەکەڵک بێ.

پووختە: خوێنەری هێژا! لەم سەفەرنامەیەدا، بەشێک ئاوڕدانەوەی، مێژوویی، هەندێ مێژووی زارەکی و بڕێکیش بابەتیی فەلسەفی، فیکری و ئەدەبی گونجاوە. دەڤەری لاجان و پیران و مەنگوڕ هەڵگری لێکۆڵینەوەی زیاترە، لە پەنا ئەمە لایەنەکانی تر، وەک نامەگۆڕینەوە لەگەڵ مامۆستا عەبدووڵڵا پەشێو و شێعر و پەخشانم خستۆتە بەر باس، ئەگەر چێ لەزۆرجێ درێژدادڕیم کردووە، بەڵام هیوادارم بەکەڵک بێ.

نووسینی فەرهەنگی زانستی بۆ زمانی کوردی، بەپێی ئەوەی مێژوویەکی 65ساڵەی هەیە، لە باری بارستایی و چەندییەتەوە لە ئاستێکی شیاو و دڵخۆشکەر دایە؛ بەڵام لە ڕووی چۆنایەتیی دانانی فەرهەنگ و لە ڕووی شێوازمەندییەوە، پلەی سەرکەوتنەکەی«ژێر-مامناوەندی»یە.

پووختە: خوێنەری هێژا! لەم سەفەرنامەیەدا، بەشێک ئاوڕدانەوەی، مێژوویی، هەندێ مێژووی زارەکی و بڕێکیش بابەتیی فەلسەفی، فیکری و ئەدەبی گونجاوە. دەڤەری لاجان و پیران و مەنگوڕ هەڵگری لێکۆڵینەوەی زیاترە، لە پەنا ئەمە لایەنەکانی تر، وەک نامەگۆڕینەوە لەگەڵ مامۆستا عەبدووڵڵا پەشێو و شێعر و پەخشانم خستۆتە بەر باس، ئەگەر چێ لەزۆرجێ درێژدادڕیم کردووە، بەڵام هیوادارم بەکەڵک بێ.

پڕۆفیسۆر دوکتۆر محەممەد فازیلی(1317‒25ـی خەزەڵوەری 1404)، مامۆستای ناوداری زمان و وێژەی عەرەبیی زانستگای مەشهەد و یەکێک لە زاناترین مامۆستایانی ئەو لقە زانستییە بووە لە درێژایی مێژووی پەروەردی ئاکادێمیک لە ئێران دا،

لە ڕوانگەی ئایینەوە، شەوی یەڵدا لە بنەڕەتدا دیاردەیەکی بێلایەنە کە بەهاکەی لە دێرینی مێژووییدا نییە، بەڵکوو لە چەمکی پاڵاوتن لە خورافات و ڕێنماییکردن بەرەو بەها ئەخلاقییەکانی وەک خزمایەتی، ڕێزگرتن لە دایک و باوک و میهرەبانی بەرامبەر بە کەسانی پێویست هەژمار دەکرێت.

لە شەوانی ئەنگوستەچاودا، ئەو ساتەی ناخی مرۆڤ لە ژاوەژاوی دونیا زامدار و دڵتەنگ و بێزار دەبێت، مێلۆد و ئاوازێ لە قووڵایی ڕوح هەڵدەبڕێت؛ ئاوازێک نە لە چەشنی هاوار، بەڵکوو بە وێنەی ناڵەی دڵبەند و ئەویندار! ئەم ئاوازە، ترپەی دڵی ڕێڕەوی عاریفێک کە ڕێگە ئەبڕێ بۆ پیاسەیەک لە حزووری یاری نازەنین و بە زمانێکی کزەکز و تاسەمەند، ئەڵێ: «ئەی ئەوەی بانگهێشتت کردم، ڕێگە بخە بەرچاوم لە شەوی ئەنگوستەچاودا، چاڵم نیشان بدە»

نکوولی لەوە ناکرێ کە لە ڕووی مێژوییەوە، جولەکەکان لە فەلەستین ژیاون و لەمێژوویەکی دوورداخاکی بنەرەتیان بووە. ئەوەی کە یەکەمجاریش جوولەکەکانی زۆر پەرشو بڵاو کردووە “بوخت‌ونەسر” بووە لە دەوڵەتی “بابل”ـەوە، یانی ماوەیەکی زۆر پێش ئیسلام جولەکەکان پەرش وبڵاو بوو بوونەوە.