عنوان تاریخ
گذری از دیار زخم‌خورده
(جلیل بهرامی‌نیا)
1396/08/22
کرمانشاه زنده است! فردا صبح روز دیگریست...
(مهدی ابراهیمی)
1396/08/22
مخالفت با ابوالاعلی مودودی؛ دلایل و عوامل
(صدیق قطبی)
1396/08/14
خانم سوچی، جوایزت را حراج کن!
(رئوف آذری - فعال مدنی)
1396/08/12
آیا الله متعال عبادت ظالمان را می‌‌پذیرد؟!
(شيخ عصام تلّيمة) (ترجمه: فهیم عمر)
1396/08/12
یقین‌مردان حق
(امام سید ابو الحسن علی حسنی ندوی) (ترجمه: مولانا محمد قاسم قاسمی)
1396/08/10
آزادی از اسارت گذشته
(آخرین نوشته‌ی جرج طرابیشی) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/08/08
اعراب و بناء در دین و زندگی
(احمد عباسی)
1396/08/06
چگونه به خدا نزدیک شویم؟
(ضحى إسماعيل) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/08/04
برادری در اسلام - بخش سوّم و پایانی
(عبدالله ناصح علوان) (ترجمه: عبدالقادر مارونسی)
1396/08/02
نقش عبادت‌های قلبی در تربیت/ بحث پنجم: توبه
(دکتر اکرم ضیاء‌العمری) (ترجمه: محمدآزاد شافعی)
1396/07/30
تجربه موفق توسعه‌وی اسلامگرایان در اندونیزیا
(محمد محمود) (ترجمه: عبدالخالق احسان - افغانستان)
1396/07/28
گفت‌وگو‌ با شیخ عبدالکریم محمدی در مورد فقه شافعی
گفت‌وگو از: آبتین امیری
1396/07/25
اسلام و مکارم اخلاق
(علی مرابط الورزازی) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/07/24
برادری در اسلام - بخش دوّم
(عبدالله ناصح علوان) (ترجمه: عبدالقادر مارونسی)
1396/07/20
نقش عبادت‌های قلبی در تربیت/ بحث چهارم: توکل
(دکتر اکرم ضیاء‌العمری) (ترجمه: محمدآزاد شافعی)
1396/07/20
راه نجات و دو نصیحتِ حافظ
(صدیق قطبی)
1396/07/20
برادری در اسلام - بخش اوّل
(عبدالله ناصح علوان) (ترجمه: عبدالقادر مارونسی)
1396/07/18
نقش عبادت‌های قلبی در تربیت / بحث سوم: نیّت
(دکتر اکرم ضیاء‌العمری) (ترجمه: محمدآزاد شافعی)
1396/07/16
سخنی با نخست وزیر اسپانیا
(رئوف آذری)
1396/07/14
از «پول» بگذر تا از «پُل» بگذری
(احمد عباسی)
1396/07/12
نقش عبادت‌های قلبی در تربیت/ بحث دوم: حفاظت خدا از مؤمن
(دکتر اکرم ضیاء‌العمری) (ترجمه: محمدآزاد شافعی)
1396/07/10
رمز قرآن از حسین آموختیم!
(جلیل بهرامی‌نیا)
1396/07/09
انواع قلب‌ها در قرآن
(اینترنت) (ترجمه: وفا حسن‌پور)
1396/07/06
مطالبات اهل‌سنّت‌ و مسؤولان استان کرمانشاه
(سید علاالدین حیدری)
1396/07/06
درس‌هایی از هجرت
(سید قطب -رحمة الله‌-) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/07/03
درگذشت محمد مهدى عاكف، اسطوره و تاریخ شفاهى اخوان‌المسلمین
(دكتر عبّاس‌ خامه‌یار)
1396/07/01
چرا از صهیونیسم متنفرم؟
(مسلم خدری)
1396/07/01
مروری گذرا بر هجرت نبوی
(دکتر محمد شحرور) (ترجمه: واحد ترجمه‌ی اصلاح‌‌وب)
1396/06/31
جماعت دعوت و اصلاح؛ حزب سیاسی یا سازمان مردم‌نهاد؟
(متین لطفی)
1396/06/27
امروز برای همدردی و دلداری زلزله‌زدگان ثلاث باباجانی، به همراه تیمی از دوستان عازم منطقه شدیم؛ خطّه‌ «خانه شور» را که محروم در سایه است و از زوم رسانه‌ها محروم است انتخاب کردیم؛ ابتدا به روستایی به نام «نیمه کاره گرمسیری» رفتیم؛ خانه‌های‌ کاهگلی آوار شده و فرو ریخته بر سر ساکنان، جلب توجه می‌کرد؛ پنج نفر را از زیر آوار بیرون کشیده و دفن کرده بودند؛ مجروحان و بی‌خانمان‌ها در وسط روستا در حالتی رقّت‌انگیز تجمع کرده بودند؛ سخنانشان ترجمه واقعی درد و رنج بود؛ سوز کلامشان ژرفای جان را می‌گزید؛ گمان می‌کردند نیروهای دولتی هستیم؛ اصرار داشتند ویرانه‌های باقی‌مانده از منازلشان را ببینیم؛ در عین دردمندی و تلاش برای نیازردن ما، لحنی اعتراضی داشتند؛ چرا کسی احوال ما را نمی‌پرسد؟ چرا دردهای ما مهربانی کسی را فعّال‌ نمی‌سازد؟!
  امشب سرپل ذهاب نظاره‌گر لالایی‌های‌ سوزناک مادرانی است که کودکان‌شان را به خاک سرد سپرده‌اند. امشب کودکی دیگر آغوش مادر ندارد تا از سرمای خانه بی‌سقف‌شان به آن پناه ببرد. امشب پدر به جای خالی دخترک قرمز پوشش کنار کیک تولد خاک گرفته‌اش چشم دوخته است و اشک امانش نمی‌دهد. همین دیروز بود که در چشم بر هم زدنی همه آرزوها رنگ باخت. همین دیروز بود که کنار حوض آبی حیاط قرار ازدواج گذاشتند و همین دیروز بود... باز هم زمین غرید و این بار نوبت کرمانشاه بود تا شاهد اشک و ماتم باشد. همه خانه‌ها تلی خاک شده‌اند و در هر گوشه و کنار صدای گریه و شیون‌ها خاموشی ندارد.
 ابوالاعلی مودودی گر چه مدتی در حوزه‌های دینی درس آموخته بود، اما هر چه بود از طیف و تبار حوزویان به شمار نمی‌آمد و در شکل و شمایل عالمان دین پا به عرصه‌ی فعالیت نگذاشت. مودودی با نبوغ ویژه‌ای که داشت، علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و حضور در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی، تقریباً در اکثر مجالات دینی اظهار نظر کرد و تألیفات فراوان و متنوعی بر جای نهاد. به‌رغم آنکه ابوالاعلی مودودی در اغلب نظرات و دیدگاه‌های دینی‌اش از چهارچوب‌های سنّتی خارج نشد و در ارتباط با فضای دنیای متجدد و فلسفه‌های غرب و مدرن، پذیرا و گشوده نبود، اما به‌سبب پاره‌ای نواندیشی‌ها و تفکرات مستقل و نیز نگاه نقد‌گونه‌ای که به تاریخ و میراث سلف داشت مورد مخالفت شدید و هجمه‌های بعضاً غضب‌آلود و طردآمیز روحانیون و مجموعه‌های سنتی دینی شبه‌قاره‌ی هند قرار گرفت. منتقدان او عموماً منتسب به جریان دیوبندیه و برآمده از دارالعلوم‌های دینی بودند.
در دولت تین چیاو، آنگ سان سو چی، همان برنده جوایز نوبل، ساخاروف، سیمون بولیوار، جواهرلعل نهرو و... حضور دارد! او که طبق فحوای صفحه ویکی پدیایش: «(زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۴۵) سیاستمدار، دیپلمات، نویسنده و مدافع حقوق بشر برمه‌ای است[که] هم اکنون به عنوان نخستین مشاور دولتی میانمار و رهبر اتحادیه ملی برای دموکراسی فعالیت می‌کند. او در این نقش به طور دو فاکتو رئیس دولت است و مقامی هم‌ارز نخست وزیر دارد. او همچنین نخستین زنی است که به عنوان وزیر امور خارجه، وزیر برق و انرژی و وزیر آموزش در کابینهٔ رئیس جمهور تین چیاو فعالیت کرده و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ نماینده پارلمان این کشور بوده است.»(ویکی پدیا)
این سؤالیست‌ که در دنیای واقع مردم با آن مواجه‌اند و آن‌را مطرح می‌‌کنند؛ ظالم و مظلوم در مورد آن می‌پرسند ظالم با دوستان و نزدیکانش میان خود هنگام افطار این دعا را می‌خوانند: «اللهم لك صمت، وعلى رزقك أفطرت، ذهب الظمأ، وابتلت العروق، وثبت الأجر إن شاء الله» پس آیا این ظالم مطمئن است که اجر و پاداشی برایش داده خواهد شد و این‌که‌ او این عمل را برای خدا انجام داده است آیا این عملش مورد پذیرش الله متعال قرار خواهد گرفت؟ در حالیکه او ظالم و مستبد است، بر مردم ظلم روا می‌دارد، زندان‌ها را مملو از انسان‌های بیگناه نموده است، خون مردم را بی‌باکانه می‌ریزد، پس آیا او مطمئن است که این روزه و گرسنگی کشیدن در روز کفایت خواهد کرد که به رضای الهی و قبولیت دعا امید داشته و دست به درگاه خداوند بالا نماید؟
  کیست که نداند یقین بزرگ‌ترین نیروی جهان است، بسا اتفاق افتاده است که یقین یک فرد بر شک و تردید صدها هزار نفر غالب گشته است. هرگاه بنده‌ای از بندگان خدا عقیده‌اش بر مطلبی استوار گردیده است، به آن یقین پیدا کرده است و از تسلیم شدن در مقابل اوضاع، امتناع ورزیده است، بالاخره موفقیت نهایی نصیب وی شده است و باعث غلط از آب در آمدن پیشگویی بسیاری از مخالفان گشته است. چنین فردی همچون آفتاب درخشان از میان ابرهای متراکم شک و اوهام پدیدار شده است و جهانی را با نور عالمتاب خویش منور نموده است. اگر تاریخ را ورق بزنیم، نمونه‌های شگفت‌انگیزی از پیروزی یقین خواهیم یافت، اگر به کتب آسمانی و زندگانی پیامبران خدا نگاهی بیندازیم معجزه‌های عجیبی از قدرت ایمان و یقین خواهیم دید، که انسان را غرق در حیرت می‌کند. 
اندیشمند، مترجم و پژوهشگری سوری؛ جرج طرابیشی در سنّ ۷۷ سالگی (۱۷مارس ۲۰۱۶م) در پاریس درگذشت. از او آثار تألیفی و ترجمه‌ای بسیاری به‌جای مانده است که در حدود نیم قرن کتابخانه‌ی عربی را غنا بخشید. با درگذشت او، روشنفکری عربی یکی دیگر از رهبران خویش را از دست داد تا به کاروان دیگر روشنفکران همترازش همانند محمد ارکون، نصر حامد ابوزید و محمد عابد الجابری بپیوندد.
چنانچه برای ارباب فن‌ معلوم و مشخّص‌ است، یکی از مباحث صرف و نحوی بحثی است تحت عنوان «الإعراب و البناء» که در آن اقسام کلمه از لحاظ معرب‌ و مبنی بودن بررسی می‌گردد؛ یعنی روشن می‌شود که کدام یک از اقسام سه گانه کلمه (اسم و فعل و حرف) با تغییر عوامل تغییر یافته و اعراب گوناگون می‌گیرند و کدام یک نیز بر یک حالت ثابت ماندگار و تحت هیچ شرایطی حرکت حرف اخیرشان تغییر نمی یابد. اگر این موضوع را به امور روزمرّه‌ زندگی تسری‌، دهیم قضیه از این قرار می‌شود که: خداوند علیم حکیم برای اینکه انسان از عهده انجام مسؤرلیت‌ بندگی و خلافت الهی بر روی کره خاکی برآید، وی را طوری آفریده که دارای مجموعه‌ای خصلت‌ها و استعدادهای نیک و بد بالقوه است، که امکان به فعلیت‌ درآمدنشان برایش میسّر‌ است.
برای پاسخ به این پرسش انسان مؤمن باید هدف زندگی خود را نزدیکی‌ به خدا قرار دهد؛ طبیعی است که مؤمن به پاداش اخروی می‌اندیشد؛ برای آسانی کار چند پیشنهاد تقدیم می‌کنم امید است برای نزدیکی به خدا و دستیابی به رضای او مفید باشد: • برای نزدیکی به خدا باید به همه‌ی موجودات نزدیک شوی و با آنها انس برقرار کنی و در مسیر زندگی همواره تخم محبّت‌ و صلاح بکاری. • نیکی‌ها را مهم بشمار نه به خاطر نفس عمل بلکه به خاطر آن‌که‌ انجام کار نیک و مقایسه‌ی آن با گناه و معصیت باعث می‌شود به صورت خودکار کار نیک را دوچندان کنی و امید اجر و پاداش تو را به خدا نزدیک می‌کند.
در قرن اخیر دشمنان اسلام توانستند به هدف شوم و دیرینه‌ی خود برسند و جهان اسلام را به ملت‌های در جنگ و جدال با هم و کشورهای متعدد و در حال خصومت با یکدیگر تغییر دهند که امواج هواهای نفسانی آنان را به هرسو می‌افکند و دیو حرص و طمع آنان را به سوی خود می‌کشد و تعالیم مختلف آنان را از هم دور می‌سازد و به دنبال شهوت‌ها و خوشگذرانی‌ها کشیده می‌شود و در دریای تحلیل‌رفتن دست و پا می‌زنند و در این دنیا بدون هدف و مرامی حرکت می‌کنند و بر این زمین بدون تلاش برای به دست‌آوردن عظمتی با شکوه و به دست‌آوردن وحدت کامل اسلامی زندگی می‌کنند...
ذات حق همه بندگان را از جمله مؤمنان و کافران و آنان که مرتکب گناهان کبیره یا کفرآمیز شده‌اند مورد خطاب قرار می‌دهد که از رحمت خدا ناامید نشوند: ﴿قُلۡ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ٥٣﴾ [الزمر: ٥٣] «(ای رسول رحمت) بدان بندگانم که (به عصیان) اسراف بر نفس خود کردند بگو: هرگز از رحمت (نامنتهای) خدا ناامید مباشید، البته خدا همه گناهان را (چون توبه کنید) خواهد بخشید، که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است» دروازه توبه باز است و پروردگار بخشنده و مهربان است. از علی -رضی‌الله عنه- درباره‌ی این آیه نقل شده که: این آیه از لحاظ معنی وسیع‌ترین آیه‌ی قرآن است. 
اندونیزیا به حیث یکی از بزرگترین کشورهای جهان اسلام، در نهضت اقتصادی و علمی فراگیرش، چهره تمدنی این دولت را دگرگون ساخت و سبک زندگی شهروندان را تغییر داده و انسان اندونیزیایی را به سوی علم، نوآوری و تولید تشویق نموده و انگیزه داد. شرکت‌های صنعتی، دانشگاه‌ها، مراکز علمی و مساجد به صورت شگفت‌انگیزی به نهضت و خیزش مسلمانان این کشور سهیم گردیدند. به کمک فرزندان این دولت اسلامی، اندونیزیا توانست در مدت پنج سال گذشته گام‌های بزرگ و پیشرفته‌ی اقتصادی بردارد و در بین کشورهای آسیایی مقام چهارم را بعد از چین، جاپان و کوریای جنوبی، کسب نماید و در سطح جهانی در رتبه شانزدهم قرار گیرد.
در این گفت‌وگو شیخ عبدالکریم محمّدی، عضو شورای برنامه‌ریزی مدارس علوم دینی اهل سنّت، به معرّفی امام شافعی –رحمة‌الله علیه– و بیان شکل‌گیری فقه شافعی، مکاتب آن، اصول و نحوه‌ی کارکرد آن، گستره‌ی آن در سطح دنیای اسلام و ارتباط آن با علوم کلام و اجتهاد می‌پردازد. وی هم‌چنین موضع فقه شافی در مقابل تندروی و خشونت را به‌روشنی بیان می‌کند.  در ادامه توجّه شما را به این گفت‌وگو جلب می‌کنیم: - فقه شافعی، دارای قدمت زیادی در ایران است و تعداد زیادی از ایرانیان اهل سنت پیرو مذهب شافعی هستند. ویژگی فقه شافعی نسبت به فقه دیگر مذاهب اسلامی چیست؟
در مقاله‌ی پیشین یادآوری کرده بودم که اسلام دین رواداری و تغییر و تحوّل‌ است؛ در این مقاله‌ که در تاریخ ٢٠١٧/٩/٢٢ در نشریه‌ی اتّحاد‌ سوسیالیستی چاپ شده است، تلاش کرده‌ام تا مظاهر رواداری و تحول در اصول و فروع دین اسلام را توضیح دهم. اکنون هم می‌خواهم به یک بخش اساسی از محتوای دعوت اسلامی بپردازم؛ موضوع روابط و معاملات و کردار و رفتارهایی که باید در میان افراد مذاهب و مشارب گوناگون و جامعه حاکم باشد.
وسایل ریشه‌دار کردن روحیّه‌ برادری: دین اسلام چنان تعلیم عملی و وسایل مثبت برای محکم‌کردن پیوندهای دوستی و ریشه‌دارکردن روحیه‌ی برادری پایه‌گذاری کرده است که اگر کسانی که در راه خدا عقد اخوّت بسته‌اند آن را نصب‌العین خود قرار دهند و برحسب مقتضیات آن عمل کنند، روز به روز برادری آنان محکم‌تر می‌گردد. برادر ایمانی! در زیر روشن‌ترین وسایل در ریشه‌دارکردن روحیه‌ی برادری ذکر می‌گردد: أ- اگر کسی برادر خود را دوست بدارد باید او را از این محبت خود نسبت به او آگاه سازد و این به دلیل آنچه «ابوداود و ترمذی» از حضرت پیامبر –صلّی‌الله علیه و سلّم– روایت کرده‌اند می‌باشد: «إِذَا أَحَبَّ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَلْيُخْبِرْهُ أَنَّهُ يُحِبُّهُ» «آنگاه که کسی برادر خود را دوست بدارد باید به او خبر دهد که او را دوست می‌دارد»
توکل، اعتماد صادقانه قلب به خدای متعال است، اعتماد بر این‌که خداوند می‌تواند در همه‌ی مسائل دنیا و آخرت برای ما مصلحت را جلب و ضرر و زیان را دفع نماید: توکل واگذاری همه‌ی امور به خدا و ایمان به این حقیقت است که غیر از خدا هیچ کسی نمی‌تواند چیزی ببخشد یا آن را از کسی منع کند، ضرری برساند یا منفعتی شامل کسی بگرداند[١٣١]خداوند فرموده است: ﴿وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجٗا ٢ وَيَرۡزُقۡهُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَحۡتَسِبُۚ وَمَن يَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسۡبُهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَٰلِغُ أَمۡرِهِۦۚ قَدۡ جَعَلَ ٱللَّهُ لِكُلِّ شَيۡءٖ قَدۡرٗا ٣﴾ [الطلاق: ٢-٣] «و هرکس خداترس و پرهیزکار شود خدا راه بیرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او می‌گشاید. و از جایی که گمان نبرد به او روزی عطا کند و هرکس بر خدا توکل کند خدا او را کفایت خواهد کرد»
به نظر می‌رسد هنر زندگی نزد حافظ، دو مؤلّفه‌ی اصلی دارد: شادخواری(سرمستانه زیستن) و زیبابینی(عیب‌پوشی). این دو مؤلفه‌ دستِ‌کم در دو موضع از دیوان او آمده است: به پیر میکده گفتم که «چیست راه نجات؟» بخواست جام می و گفت: «عیب پوشیدن» سؤالی به غایت مهم می‌پرسد:‌ راه نجات. و پاسخ این است: جام می و عیب‌پوشی. جامِ می اشاره به شادخواری و سرمستانه زیستن است و عیب‌پوشی تعبیری دیگر از زیبانگری. همین نکته را در بیتی دیگر بیان می‌کند: دو نصیحت کُنمت بشنو و صد گنج ببر: از درِ عیش درآ و به رهِ عیب، مپوی در این بیت نیز دو توصیه‌ی اساسی حافظ، متناظرِ همان بیت پیشین است: ورود از درِ عیش و تنعّم و سلوکِ طریقِ زیبانگری. شاد زیستن، برآمده از نوع جهان‌نگری اوست.
مقدمه ستایش خدا را سزا است که پروردگار جهانیان است و درود و سلام فراوان بر سرور ما محمد و همه آل بیت و یاران وی و همچنین درود و سلام بر مبلّغان‌ رسالت پیامبر و بر راهروان راهشان تا روز بازپسین. برخی از دوستان دلسوز مرا تشویق نمودند که برای مبلغان مسلمان به طور اخصّ‌ و برای نسل جوان به طور اعمّ‌ بحثی مشروح و پربار پیرامون برادری در راه خدا بنویسم و در آن به مهمترین فضایل و حقوق این برادری و روشن‌ترین راه‌های رسیدن بدان و دست‌آوردهای آن اشاره نمایم و نمونه‌های تاریخی و جاودان این برادری را که از پدران راستگو و مبلغان حق و حقیقت و رهبران خیر در سراسر تاریخ روایت شده در معرض دید قرار دهم.
مردم براساس نوع زندگی به دو دسته تقسیم می‌شوند: دسته اول کسانی هستند که تمام نگرانی آن‌ها، کسب دنیا و زینت‌های آن از جمله زنان، فرزندان، ثروت هنگفت و انباشتن طلا و نقره است. تلاش این دسته از چارچوب دنیا خارج نیست، نه خدا را می‌شناسند و نه برتری و فضلیت او بر خود را، به انجام فرامین خدا پایبند نیستند، عبادت را برایش خالص نمی‌گرداند، شکرگذاری نمی‌کنند و در نتیجه عنایتی به خدا ندارند. خداوند براساس اراده و خواست خود به این افراد، کم و بیشی از بهره دنیا می‌بخشد، اما هر بخشش او به آن‌ها، فرو بردن تدریجی آنان در هلاکت است
جناب ماریانو راخوی، سلامی از سر درد! همه می‌دانیم و شما نیز که گذر عمر و تجربه هر فصل زندگی به ویژه پشت سرگذاشتن هر پاییز، به معنای تجربه‌ی دیداری هزار رنگ است و هر فصل و پاییزی که سپری می‌شود، نشان از غنای روح، ذهن و قلب دارد! همچنین حتم دارم که می‌دانید یکشنبه نهم مهرماه (اول اکتبرمیلادی، دهم محرم هجری قمری) مصادف بود با روز جهانی سالمندان! مستر ماریانو! متأسفم که تصاویر مخابره شده رسانه‌ها از آن سالروز جهانی در اسپانیا، بسیار دل‌آزار نشان داد و حرمت و منزلت سالمندان، آن مردان و زنان هزاررنگ دیده‌ی روزگار که می‌توانست چون دُرّ و گوهر قدرشان را ارج نهاد، با ضرب و شتم شلاق‌ و باتوم در دریای خون لگدمال شد!
همچنانکه برای ذوی الألباب واضح و مبرهن است، هدف از آفرینش انسان تزکیه و تعمیر ارض و یا آبادانی و رشد و نمو درون و بیرون است؛ یعنی خدای علیم حکیم که آدمی را جانشین خویش قرار داد، وی را طوری آفرید که بتواند نیروهای بالقوه‌ خود را به حالت بالفعل درآورد و برای دستیابی به این مهم از مجموعه امکانات در دسترس بر اساس هدایت الهی بهره‌برداری نماید.    نکته حایز اهمّیّت‌ در این زمینه این‌ است که‌: چون آدمی علاوه بر نیروی علم و توانایی پرده‌برداشتن از روی رازها و سنن و قوانین حاکم بر جهان هستی و گردآوری داده‌های مختلف و متعدّد‌ در عرصه‌های متنوّع‌ زندگی روزمرّه‌، نیروی دیگری نیز در اختیار دارد که عبارت است از قدرت اختیار و گزینش میان داده‌های به دست آمده؛
خداوند متعال از مؤمنینی که با ایمان به خدا و رسول به یکتاپرستی گرویده‌اند می‌خواهد که با ادای فرائض و پرهیز از گناهان، تقوای او را رعایت کنند و بنگرند که برای قیامت خود چه عملی فرستاده‌اند؟ آیا عمل صالح است که نجات‌شان دهد؟ یا گناه و عامل هلاکت آنان است؟ خداوند فرموده است: ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ ١٨ وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ ١٩﴾ [الحشر: ١٨-١٩]. «ای اهل ایمان، خداترس شوید و هر نفسی نیک بنگرد تا چه عملی برای فردای قیامت خود پیش می‌فرستد و از خدا بترسید که او به همه کردارتان به خوبی آگاه است.
به‌رغم تفاوتِ بنیادینِ تفسیرِ حادثه‌ی کربلا و نوع بزرگداشت آن در میان اهل‌سنت و شیعه، بر این واقعیت اجماع هست که قیام دلیرانه و مسؤولانه‌ی امام حسین(رض) در برابر انحرافاتِ سیاسیِ آن روزگار، برخاسته از هسته‌‌ی اندیشه‌ی توحیدی و معطوف به احیای ویژگی‌های یک جامعه‌ی برآمده از «لا اله الا الله» بوده و رنگ اصیل اسلامی داشته است؛ زیرا پُر پیداست که قبولِ توحید، مستلزم تغییر سبکِ زندگی و دگرگون‌سازی مناسباتِ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است و فرد موحّد در صورتِ اصالتِ فهم دینی‌اش، ناگزیر مدافعِ آزادی بشر از چنگالِ جبّاران و برقراری نظام عدالت‌محور خواهد بود. 
خدای متعال در جای جای کتاب گرانقدرش درباره‌ی قلب سخن گفته است و ما می‌خواهیم از لابلای آیات قرآنی برخی از اسرار قلب را کشف کنیم تا بتوانیم به یاری از خدا قلب‌های سالم و عاری از شرک و خرافات داشته باشیم. خداوند قلب را ظرفی برای علم و آگاهی آفریده است؛ نه فقط آگاهی از اشیاء بلکه درک و فهم آن‌ها؛ در جایی فرموده است: «وَاللَّـهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لَا تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ» [نحل:٧٨] و خداوند [است‌] که شما را از شکم‌های مادرانتان، در حالی که هیچ چیز نمی‌دانستید، بیرون آورد و [از پیش‌] برای شما گوش و چشم و قلب آفرید.
این سال‌ها و این روزها بحث مطالبات اهل سنت تبدیل به یکی از دغدغه‌های جدی فعّالان‌ و دلسوزان اهل سنت گردیده است. اهل سنت ایران، سابقه درخشان خود را در همراهی و همدلی در تمام عرصه‌های انقلاب اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی ثابت نموده و جای تردیدی در این زمینه باقی نگذاشته‌اند. حمایت قاطع اهل سنت از دکتر روحانی بیانگر همراهی با نظام و امید به بهبود اوضاع و توجه به مطالبات، با توجه به رویکرد ایشان نسبت به اقوام و مذاهب ایرانی بود. مطالبات اهل سنت یعنی همان حقوق شهروندی که هر ایرانی بعنوان ایرانی آنها را حق خود می‌داند و باید به آنها دست یابد.
اگر قرار است سالروز هجرت رسول خدا –صلّی‌الله علیه و سلّم– را جشن بگیریم، باید بکوشیم شایستگی جشن گرفتن این روز را داشته باشیم. جشن هجرت نباید همانند سایر مناسبت‌ها یا اعمال روزمره باشد؛ این جشن باید طبیعت ویژه‌ای داشته باشد و چنین اجتماعی باید در جو خاصی برگزار شود. ما باید خود را آماده کنیم که شایسته‌ی برگزاری این مناسب بزرگ باشیم. در صورتی از این شایستگی برخوردار خواهیم شد که معنویات خود را تعالی بخشیم و اخلاق‌مان را زیبا سازیم تا با اعمال و رفتارمان به بلندای هجرت نبوی دست یازیم.
زندانى همه دوره‌ها، شیخ‌المجاهدین درون زندان‌‌هاى كودتا، اسطوره مبارزه، مقاومت و استقامت، شهیدِ زنده، عُمرِ مختارِ مصر، تاریخ بلامنازعِ شفاهى مصر و اخوان، یاور انقلابیون، ضد استعمار و استبداد و ظلم‌ستیز، اسطوره تبلیغ و جهاد، شاهدى بر همه عصرها و... این‌ها تنها بخشى از عناوینى است كه به مناسبت‌‌هاى گوناگون و در مراحل مختلف زندگانى «محمد مهدى عاكف» رهبر و مرشد سابق جمعیت اخوان المسلمین به وى داده شده است. محمد مهدی عاكف شب گذشته به عنوان یک زندانى سیاسى به دلیل بیماری سخت در بیمارستان قصر العینی فرانسوی در قاهره درگذشت. وى، همزاد اخوان است.
آن اندازه که به ما القاء شده که با یهودیان در ستیز باشیم، به همان اندازه علّت‌ ستیز و بیزاری ما نسبت به یهود، به ما و فرزندانمان القاء نشده است و همین امر سبب شده که تلاش و کوشش ما آنچنان که لازم است نتیجه ندهد و بسیاری از مسلمانان در سطوح مختلف اجتماعی نسبت به قضایای مختلف اسلامی از جمله فلسطین و بیت‌المقدس که نخستین قبله‌گاه مسلمانان است، بی‌مبالات و بی‌تفاوت باشند و حتی گاه‌گاهی نیز به اصطلاح آب به آسیاب دشمن بریزند. بنابراین وظیفه اساسی ما در وهله اول آن است که به طور شفّاف‌ و صریح علت بیزاری و دشمنی خود را نه‌تنها برای فرزندانمان، بلکه برای تمام جهانیان بیان کنیم و سپس راه مبارزه منطقی را با آنان در پیش بگیریم. سؤالاتی که در این راستا می‌توان مطرح کرد این است‌:
به مناسب سال جدید هجری شایسته است قدری در موضوع هجرت رسول خدا –صلّی‌الله علیه و سلّم– از مکه به یثرب تأمل کنیم؛ این هجرت یکی از مراحل مهم تاریخ بشریت را تشکیل می‌دهد و پندها و عبرت‌های فراوانی در خود دارد. هجرت پس از آن انجام گرفت که رسول خدا –صلّی‌الله علیه و سلّم– و یارانش به لحاظ اقتصادی و اجتماعی در وضعیت ناگواری قرار گرفتند؛ تعدادشان اندک بود و فشارهای اقتصادی و روحی عرصه را بر آنان تنگ کرده بود. بنابراین چاره‌ای جز ترک وطن به امید یافتن پناهگاه امن نداشتند. این هجرت در راه خدا انجام گرفت زیرا قریش آنان را در تنگنا قرار داده بودند و هر روز بر مشکلات روحی و جسمی آنان افزوده می‌شد:
همانطور که پیش‌تر بیان شد جماعت دعوت و اصلاح، به عنوان یک سازمان مردم‌نهاد، شاخه‌ای از جامعه‌ی مدنی محسوب می‌شود. به طور کلی، سازمان‌های مردم‌نهاد با ارائه‌ی خدمات فکری، فرهنگی و اجتماعی، به بخش‌های اصلی جامعه(دولت، بازار و جامعه‌ی مدنی) کمک نموده و سعی می‌کنند تا تسهيل‌کننده‌ی فرآيندهای تحول اجتماعی، اقتصادی و سياسی در سطوح گروه‌ها و افراد جامعه باشند و همچنين می‌کوشند تا ميان واحدها و سازمان‌های مختلف، نوعی هم‌افزايی و اتفاق و اتّحاد ايجاد کنند. سازمان‌های مردم‌نهاد دارای اهدافی اخلاقی و ارزش‌مدار هستند که سخت‌کوشانه و بدون چشم‌داشت کار می‌کنند...