فرصتی بنام رمضان

فرصتی بنام رمضان
باچرخش زمین وگردش روزگار بار دیگر به رمضان رسیدیم واکنون در وداع با اوییم.
 فرصتی استثنایی و اندک که هرکسی قادر باشد آن‌را دریابد گویا که در زندگیش جهشی بس عظیم رو به جلو داشته و با گام‌های بلند به سوی خالق خود قدم برداشته.
 رمضان فرصتی است برای من و تو تا دل راتجلی بخشیم و به راستی که سر منشا خوبی و بدی نهفته درضمیر آدمی، دل اوست که هرانسانی وظیفه دارد آنرا پاک و بی آلایش تحویل خالقش دهد و در مسیر زندگیش سعی کند بارهای اضافی که سبب ثقل و سنگینی آن می‌شود را زمین بگذارد و به فراموشی بسپارد و در محضر خداوند با دلی پاک و بی آلایش بایستد تا بتواند در جواب خالقش بگوید که امانتت را همانگونه که به من سپردی همانطور پاک و زلال آورده‌ام و با دست پر به سویت برگشتم و سختی و ناملایمات باعث نشد درونم تیره و سخت گردد و از تو غافل شوم و حساب و کتاب رابه فراموشی بسپارم.
 پس ای دوست بیا تا این چند روز مانده از ماه بزرگ خدا را غنیمت بشماریم برای بهتر زندگی کردن در سالی که پیش رو داریم، چه می‌دانیم من و تو که تا سال دیگر چه پیش رو داریم، حال که غرق در رحمت خداوند هستیم و پلّکان ترقی پیش روی ماست عروج به سوی پروردگار چه آسان است.
 اگر ما بدانیم که چگونه می‌توانیم روح را تعالی بخشیم و زندگی دنیا را به چشم فرصتی ببینیم که در اختیار داریم تا بکاریم و بکاریم و سهم خود را از این زندگی درسرای باقی به تماشا بنشینیم، پس بهترین کاری که ما در این ماه انجام می‌دهیم؛ گذشته از تمام عبادت‌ها معنا بخشیدن به عبودیت و بندگیمان است و آن چیزی نیست جز اینکه بی دغدغه‌ی فردا و غصه خوردن بر چیزی که گذشت امروز را با دل درمقابل پادشاه جهان، سر بر سجده بگذاریم و از دل معنای بندگی را جامه‌ی عمل بپوشانیم؛ وقتی خدایی به این عظمت و بزرگی تمام امورات ما را در دست دارد و نظاره گر زندگی ماست و تنها چیزی که از ما خواسته بندگی کردن است و آنکه خود را عبد خدا می‌داند در مقابل عظمت خدا از هیچ کس وهیچ چیز دلگیر نمی‌شود و تنها به امید پروردگارش زندگی را سپری می‌کند.
 بیایید دلهایمان راترمیم کنیم و این ماه رابه پاک کردن دل از غبار و زنگار گناهان بگذرانیم و زندگی را به معنای واقعی زندگی کنیم و خدا را با تمام وجود احساس کنیم و دلمان را سیقل بخشیم و جایگاه یگانه معبود هستی سازیم و بدانیم به غیر از او هر چیزی فنا پذیر است و هر جا که باشیم تنها اوست که برای تک تک انسان‌ها می‌ماند و به غیر از او دستگیری نیست مگر به اراده و قدرت او.
 من رمضان را ماه تلقین حق و حقیقت بر دل خویش می‌دانم و سعی می‌کنم خیر دو جهان را از خداوند بزرگ طلب کنم و از او بخواهم هر روزم را مانند رمضان زندگی کنم و در سرای باقی صاحب بهترین نعمات خداوند باشم، باشد که اراده‌ی محکم و خلل ناپذیر الهی در تمام طول راه زندگیم با من باشد.
 آمین یارب العالمین.