هه‌وارگه‌ی دڵان

پیاسەیەک و هەناسەیەکی عاریفانە لە ساتە نوورین و پڕ چێژەکانی بەربانگ

ڕه‌مه‌زان! ئه‌ی‌ نه‌سیمی‌ نه‌شئه‌به‌خشی‌ (په‌یكی‌ ڕه‌حمه‌ت) و شه‌ماڵی‌ شادی‌ هێنی‌ (مزگێنی‌ مه‌غفیره‌ت) و سروه‌‌ و سه‌بای‌ جه‌ژنانه‌ی‌ (ئازادی‌ له‌ ئاگری‌ قه‌هر)ی‌ خالیقی‌ قه‌ههار! جارێکی تر وه‌ره‌وە به‌ سه‌به‌ته‌ی‌ پڕ له‌ تفاقی‌ خێرته‌وه‌ چێژی‌ دڵڕفێنی‌ نه‌رمه‌ نزای‌ پارشێوان‌ و له‌ززه‌تی‌ بێ‌ چوونی‌ دوعای‌ به‌ کوڵی‌ ساتی‌ به‌ربانگمان بۆ بێنه‌وه‌.

خودا، ڕازیبوونە

خودا هەم مانای ژیانە و هەم ڕازی تەواوی وجوود، پەرستشەکان تەنها کلیلی گوشاکردنی ده‌رگای ڕازەکانن، خۆیان ئامانج نین، تەواوکردنیان هەوڵە و گوشابوونی ڕازەکانیش دواجەژن. کاتێک خودا وەک ڕازێک مرۆڤ دەستی پێی ڕادەگا، ئەو ساتە دەبێتە جەژن، ئەمەش پەرستشی ڕاستینە و دروست پێی دەگات.

فۆڕم و واتا (صورت و معنا) لای مەولانا جەلالەددینی ڕۆمی

جه‌نگە دینییەکان لەسەر فۆڕم بوون نەک واتا، لەمەسنەوی (مەولەوی)دا یەکێک لە بابەتە شێلگیرەکان بابەتی فۆڕم و واتا (مانای)ە. لەدونیای مەعریفەناسیدا ھەمیشە دوانەیی (بەرامبەرکێی)یەک لەڕووداوەکانی دەورووبەردا ھەیە، کە دواجا بۆتە ھۆی ئەوەی دوو گۆشەنیگاش بۆ تەفسیری دوونیا ھەبن: دونیا و ئاخیرەت، زەوی و ئاسمان...

ڕەمەزانی هەرکەسێک هێندەی ڕوانینیەتی

نووسەر: 
دكتۆر سه‌لمان

کارل گوستاف یۆنگ لەبارەی دەرونناسی گەشەوە  نموونەیەکی جوان دەهێنێتەوە، دەڵێ کاتێک لافاو دێت، یەک مانا نادات بۆ دانیشتوانی باڵەخانەیەکی بەرز، ئەوانەی قاتی سەرەوەی باڵەخەنەکە یان ئەوانەی بەسەر شاخێکەوەن لێی دەڕوانن، بەڵام ئەوانەی قاتی خوارەوەی باڵەخانەکەن یان ئەوانەی لەبناری شاخەکەدان دەرگیری دەبن،  ئەمە مانای وا نییە لافاو بوونی نییە، بەڵکوو بەو مانایە دێ کە گۆشەی بۆ ڕوانین دەگۆڕێت، ئەمە نهێنی ئەوەیە هیچ شتێک ناتوانرێت یەک مانای ببێ، مانا میسداقێکی ناوەکییە بۆ مرۆڤ، مانا ڕەنگ دەداتە ژیان.

تۆبه و گەڕانەوە بۆ ڕێگەی ژیری و ئاوەزمەندی

وه‌رگێر: 
بوشڕا ئیبڕاهیمی

تکایه ساتیک تێرامان عنْ أَنَسٍ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ : «کُلُّ بَنِی آدَمَ خَطَّاءٌ، وَخَیْرُ الْخَطَّائِینَ التَّوَّابُونَ» (ئیبنی ماجە/٤٢٥١) واته‌: هەموو ڕۆڵەکانی ئادەم خەتاکاران، باشترین خەتاکارەکان تۆبەکارەکانن.

بۆ دەڵێین: اللهمَّ بَلِّغْنَا رَمَضَانَ؟!

نووسەر: 
ئاوات جزا

بێگومان لەم مانگە پیرۆزەدا قوڕئان بەیەکجار لە (لوح المحفوظ) دابەزی بۆ ئاسمانی یەکەم (بیت العزّة)، دوای ئەوە لەڕێی جوبڕەئیلەوە قوڕئان بەش بەش دابەزی بۆ پێغەمبەر(د.خ)، کەواتە یەکێک لەو گرنگیانەی کە بەم مانگە دەدرێ، باس باسی قوڕئانە، وەک دەفەرموێت: «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ»، یان دەفەرموێت: «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ»

ئێمە کلیلەکانمان ون کردووە، بەس تۆ دەرگاکانمان بۆ بکەرەوە!

خوایەگیان! هەنێ جار ئێمە لێمان دەشێوێ و گرفت و کێشەکان بەرچاومان لێڵ و تەنگ دەکەن، تۆ لوتف بفەرموو بەرچاومان ڕووناک بکەرەوە و لە تەنگەبەرەکانی ژیان ڕزگارمان بکە.

کە بەهار دێ، جەماڵى خوا جیلوە دەکا

مرۆڤى کامڵ و ژیر و بەسەلیقە، ئەو مرۆڤەیە کە دەتوانێ سوود لە هەموو بزاوت و جوڵە و گۆڕانکارییەکى ژیان و جیهان و وەرگرێ و بە ئەندازەى پێویست لێیان بەهرەمەند بێت، هەروەک هەوڵ دەدا کە لە هەموو ئەو بزاوت و گۆڕانکارییە پۆزەتیڤە سروشتى و مەعنەوى و گەردوونى و مرۆییانە چێژ وەربگرێ و ڕۆح و دڵ و دەروونى خۆى پێ ئاسوودە بکات،

ئه‌و كاته‌ی خوا نزیكترینه

‌‎قوڕئان چەندین جار ئەو پرسیارانەی ئاراستەی پێغەمبەر(د.خ) كراوە بۆ ئێمەی گواستووەتەوە. بەشێوەیەكی گشتی شتێك لە هەموو ئایاتەكان جێگەی سەرنج و تێڕامانە و ختووركەی زیهنت دەدات و ئاوەز دێنێتە گۆ، ئەوەیە كە مرۆڤەكان پرسیار دەكەن و خوداش بە ناڕاستەوخۆ لە ڕێگەی پەیامبەرەكەی جوابیان دەداتەوه‌:

کەی خەریکی خۆت دەبیت؟

بە وردبوونەوە لە ژیانی زۆربەی عاریفان ئەوەمان بۆ دەردەکەوێ، ئەو ڕازەی که بووە هۆی گۆڕانی شێوازی ژیان و بیرکردنەوەیان و هەنگاونانیان بەرەو گەورەبوون، ڕازی خۆناسییە. خۆناسین خەریکبوونە بە خودی خۆت، نەک خەڵکی و ئەوانی تر. چونکە مرۆڤ خۆی خۆش دەوێت، زۆر سەرسامە بە کەسایەتی خۆی، ناتوانێت ناتەواوی و کەموکوڕییەکانی ببینێت.

Syndicate content