هه‌وارگه‌ی دڵان

وتە شیرینەکان، ژیان دروست دەکەن

له‌یه‌كێك له‌ سه‌ردانه‌كانمدا بۆ ماڵه‌وه‌ چایه‌كى خۆشم خوارده‌وه‌، وتم چایه‌كه‌ زۆر خۆش بوو! هه‌ستم كرد خوشكه‌كه‌م زۆر پێى خۆش بوو هه‌موو ڕوخسارى گه‌شایه‌وه‌ و نوور و ڕووناكى لێ ده‌چۆڕا. «ئاى وته‌یه‌كى جوان چى دروست ده‌كا!»

ئامۆژگاری باوکێک بۆ کوڕەکەی...

وەناو خودای دڵۆڤان

کوڕی نازدارم، ئاروین گیان سڵاو

دەبینم دوای تێپەڕبوونی ماوەیەکی زۆر، دابڕان، دوای سەرھەڵدانی پەتای کڕۆنا، ڕووت کردۆتەوە قوتابخانە ...

گەرچی قوتابخانە شوێنێکی زۆر پیرۆزە و ناکرێ پیرۆزییەکانی بشکێنین، بەڵام ئاگاداری خۆت بە، کە؛

يادى له‌دايكبوونى پێشه‌واى نوورى چاوم

له‌م ياد و ڕۆژە مه‌زنه‌دا كه‌ ڕۆژى له‌دايكبوونى ئه‌و مه‌رده‌جوان و جوامێر و خۆشه‌ویسته‌یه‌ به‌ سەر زه‌وى، كه‌ بوو به‌ خێر و به‌ره‌که‌ت و ڕه‌حمه‌ت (وما ارسلناك الا رحمة للعالمين).

دڵی ساغ و بێگەرد کام دڵەیە؟

نووسەر: 
سددیق قوتبی
وه‌رگێر: 
یاسه‌مین

زۆربەمان ئەگەرچی به ڕواڵەت خۆمان به دیندار و ئابووری‌نەخواز دەزانین، بەڵام ئەگەر باش ورد ببینەوە بێ ئەوەی هەستی پێ بکەین ئابووریانە ژیان دەبەینە سەر و تێپەڕی دەکەین. واتا له کردەوەکان و قووڵی ژیاندا، ئێمە ئابووریخوازین نەک ئایینی.

ئاخر چۆن ڕەوایە کاتێک دەبیستین پێغەمبەری خۆشەویستمان(د.خ) فەرموویەتی: خودا له جەستە و ڕوخسار و ماڵ و سامانی ئێوە ناڕوانێت، بەڵکوو تەنیا چاو لە ناخ و دڵتان دەکا، بەڵام هاوکات تەنیا شتێکی کە کەمتر لەهەر شتێک بیری لێ دەکەینەوە، خاوێنی و پاکی دڵه؟

ساتێک لە خزمەت قوڕئاندا، ئەو کاتانەی مرۆڤ پێویستە لەگەڵ خۆی بدوێت

لە شاری مەدینە دەنگۆیەک بڵاو بووەوە، عائیشەی کچی ئەبووبەکر و هاوسەری حەزرەت لەگەڵ "سەفوان"دا زینایان کردووە. هەموو شاری بیستی. "ئەبوو ئەییوبی ئەنساری" شەو لەگەڵ هاوسەرەکەیدا دووبەدوو دانیشتوون و باسی ئەم ڕووداوە دەکەن. ئەبوو ئەییوب فەرمووی: دایکی ئەییوب بیستوتە عائیشە زینای کردووە؟ وتی: بەڵێ، بەڵام سوێند بەخوا درۆیە، ئەو زۆر لەمن پاکترە و سەفوانیش لە تۆ.

بەخشەر ئاسوودەیە!

نووسەر: 
هێمن عبدولقادر

هەمیشە لەوەی کە هەتانە بیبەخشن، بەخشندەیی تەنها پەیوەست نییە بە گیرفان و پارەوە، شۆفێریکردن بە ڕەوشتەوە جۆرێکە لە بەخشندەیی، ڕێزگرتنی منداڵ و پیر و پیادە لەسەر شەقام بەخشینی سەلامەتییە بەوانی تر.

خوا فەرامۆش ناکا

و َمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا

خوا فەرامۆش ناکا

ئازیزم تەنیا و تەنیا ئارامیت لە خوا بوێ

هەر ئەو کەسەی خەڵقی کردی.

له‌ په‌ندنامه‌ى ژیانى سه‌روه‌ران ئيبڕاهیم‌ و ئيسماعیلدا

له‌گه‌ڵ هه‌ڵهاتنى مانگى (ذی الحجة)ى هه‌ر ساڵێك و ده‌ستپێكردنى كۆنگره‌ى بێ وێنه‌ى نێونه‌ته‌وه‌یى حه‌جدا، جێى خۆیه‌تى یادێكى پێشه‌نگانى (گوێڕایه‌ڵیى) و (فیداكاریى) ئیبڕاهیم‌ و ئیسماعیل دروودى خوایان له‌سه‌ر بێ، بكه‌ینه‌وه‌ و له‌ ڕوانگه‌ى په‌ندنامه‌ى ژیانى پڕ له‌ خه‌بات‌ و خۆبه‌ختكردن‌ و پابه‌ندییانه‌وه‌، چه‌ند وانه‌یه‌كى به‌رز و پڕبه‌ها هه‌ڵگۆزین.

ئاوازی مەلەکووتی بچڕن با زەوی لەگەڵ ئاسمان ئاشت بێتەوە

کەش و هەوا و بۆشایی نێوان ئاسمان و زەوی تەڵخ و تۆزاوی و تەمومژاوی و لێڵ بووە، تەڵخ و دوکەڵاوی بووە بە بۆن و دەنگی گوناه‍ و خراپە... بە هات و هاواری فەساد و بەدڕەوشتی بە هەموو جۆرەکانیەوە.

شەوی قەدر یان هەموو شەوێک

وه‌رگێر: 
د. سه‌لمان نادر

شێخی سەعدی دەڵێ

اگر شبها همه قدر بودی،

شبِ قدر بی قدر بودی.

گر سنگ همه لعلِ بدخشان بودی

پس قیمتِ لعل و سنگ یکسان بودی

ئەگەر شەوەکان هەموویان قەدر دەبوون، ئەوکات شەوی قەدر بێ قەدرەبوو.

Syndicate content