وتە شیرینەکان، ژیان دروست دەکەن

وتە شیرینەکان، ژیان دروست دەکەن

له‌یه‌كێك له‌ سه‌ردانه‌كانمدا بۆ ماڵه‌وه‌ چایه‌كى خۆشم خوارده‌وه‌، وتم چایه‌كه‌ زۆر خۆش بوو! هه‌ستم كرد خوشكه‌كه‌م زۆر پێى خۆش بوو هه‌موو ڕوخسارى گه‌شایه‌وه‌ و نوور و ڕووناكى لێ ده‌چۆڕا. «ئاى وته‌یه‌كى جوان چى دروست ده‌كا!»

بیرمه‌ جارێك چووم به‌ده‌م معامه‌له‌یه‌كمه‌وه‌، فه‌رمانبه‌ره‌كه‌ ڕوخسارێكى خه‌ماوى هه‌بوو، وه‌ك ئه‌وه‌ى هه‌موو دونیاى له‌سه‌رشان بێت، له‌به‌رده‌میدا دانیشتم مامه‌ڵه‌ى له‌گه‌ڵ وه‌ره‌قه‌كانى به‌رده‌میشى زۆر ڕه‌ق و وشك بوو، كه‌سێك له‌وێدا بوو خه‌نده‌یه‌كى پێ ده‌رخست پێى وت: كراسه‌كه‌ت زۆر جوانه‌! هاكه‌زاى خه‌نده‌یه‌كى كردوو وتى: به‌راست! وتى: به‌ڵێ چاكه‌ته‌كه‌شت زۆر جوانه‌، ده‌موچاوى ده‌دره‌وشایه‌وه‌ و پێده‌كه‌نى، پاشا ئه‌وه‌ كه‌وته‌ قسه‌ و گفتوگۆمان ده‌ست پێ كرد، ئه‌و پیاوه‌ عه‌بوس و غه‌مباره‌ ڕۆیشت و بوو به‌ كه‌سێكى تر.

یا جارێك له‌ مزگه‌وت بووم، گه‌نجێ نوێژى جه‌ماعه‌تى كرد بۆ ئاماده‌بووان، ده‌نگه‌كه‌ى زۆر خۆش بوو، چاوه‌ڕێم كرد له‌ مزگه‌وت بێته‌ ده‌ره‌وه‌، كه‌ هاته‌ ده‌ره‌وه‌ ڕۆشتم بۆلاى و سڵاوێكى گه‌رمم لێ كرد و له‌ ئامێزم گرت وتم: ماشا‌والله ده‌نگت زۆر خۆش و جوان بوو، خوێندنه‌كه‌ش زۆر به‌چێژ بوو، تێر نه‌ده‌بووم لێى، ڕوخسارى گه‌شایه‌وه‌ و هه‌موو ده‌موچاوى پێده‌كه‌نى و ڕۆیشتم!

پرسیارێك؟

چ شتێك ڕێگرى ده‌كا لێمان به‌م جۆره‌ بین له‌گه‌ڵ خه‌ڵك؟!

بۆچى زۆرینه‌ ڕژد و چروكین به‌رامبه‌ر ده‌ربڕینى وته‌ و شتى چاك و جوان و نرخاندن؟

به‌پێچه‌وانه‌وه‌ زۆر خێراین بۆ هێرشكردن له‌كاتێكدا هۆكارێك هه‌بێ بۆ ڕه‌خنه‌ و شكاندن و به‌كه‌م سه‌یركردن، چەندان هۆكار هه‌یه‌ بۆ سوپاسكردن.

هیچ كات وشه‌ جوانه‌كان له‌دڵتدا زیندانى مه‌كه‌، مه‌دح و سوپاس و نزاى خێر بكه‌ بۆ ئه‌وه‌ى خۆشت ده‌وێن به‌هه‌موو كه‌س بڵێ. وته‌ى جوان و شیرین بكه‌ دیارى چونكه‌ عیباده‌ته‌،  خودای گەورە و پێغەمبەری پێشەواشمان داوامان لێ دەکەن وتە شیرین بین: (وهدوا الى الطیب من القول ) (والكلمه‌ الطیبة صدقه‌) كلیلى كردنه‌وه‌ى دڵه‌کانە. بشزانن، لابردنى ئازار و ئه‌زیه‌ت له‌ دڵى خه‌ڵكدا كه‌متر نیه‌ له‌ لابردنى ئه‌زیه‌ت له‌سه‌ر ڕێگه‌یان.

ده‌نگی ئێوه ناوه‌ندی ده‌نگه‌کان: 5 (1 vote)

.:: نوێ‌ترین ::.