وەڵامی بۆچوون بدەوە

1
یوسف نعمتی راد (not verified)
1399/1/27 05:34

"نکاتی چند در مورد مجلس ترحیم "
چند روز قبل ماموستا واژی مقاله‌ای را در مورد مجلس ترحیم در این گروه منتشر کردند و من نقدی چند کلمه‌ای بر نتیجه و قسمت پایانی آن نوشتم از آن جهت ایشان در هیئتی انتقادی، مجلس ترحیم را مطرح کردند و در ابتدا معایب و مشکلات آن را در ۶ ردیف برشمردند هرچند ردیف ۶ ربطی به مجلس ترحیم نداشت سپس کارهای لازم و امورات واجب از نظر شرعی را بیان و آنچه که از نظر شرعی درست نیست و وارد مجلس ترحیم شده است را هم بیان نمودند و در پایان که انتظار می‌رفت راهکاری عملی ارائه نماید همان شیوه و روشی که الان برگزار می شود و آن برگزاری مجلس ترحیم در بعد از ظهر های دو روز هست را پیشنهاد نمودند و در نهایت اصلاح و تغییر آن را به کارشناسان و صاحب نظران موکل کرد و به نقطه اول برگشت .
اولاً تقدیر و تشکر می کنم از ایشان که جزء اولین کسانی است که در راه کپی پیست حداقلی و تولید متن حداکثری در این گروه قدم نهادند و متنی را به رشته تحریر در آوردند دوماً درود میفرستم بر شخصیت بزرگوارشان که چقدر با سینه ای باز نقد را پذیرفتند و حتی با تشکر شان ما را هم شرمنده کردند
در اینجا بنده هم به دو سه مورد که خیلی روتین و ساده هستند و دیگران کمتر به آن پرداخته اند اشاره می کنم
در مورد مجلس ترحیم قبل از هر چیز لازم است که مشکل را تفکیک کنیم در قضیه مجلس ترحیم دو طرف دچار مشکل هستند یکی بازمانده یا بازماندگان مرحوم و دومی سایر مردم . بگذارید اول سراغ مردم برویم و مشکل آن‌ها را بررسی کرده و بحث را با یک سوال پیش ببریم و آن اینکه واقعاً من نوعی باید به مجلس ترحیم چه کسی یا چه کسانی بروم به عبارت دیگر رفتن به مجلس ترحیم چه کسانی لازم و ضروری است و برای چه کسانی غیر ضرور؟ مشکل اینجاست که هنوز که هنوز است مردم نتوانسته‌اند برای این سوال اساسی جوابی درست و قانع کننده برای خود پیدا کنند ، وابستگی مردم به یکدیگر بالاخره از این دو سه علت پیشرو بیشتر نیست : یا جز اقوام و فامیل هستیم ، یا دوست و یا نهایتا آشنا ؛ هر کدام از ما مگر چند خانواده دوست و فامیل داریم بدون شک در مقایسه با تعداد افرادی که به مجلس ترحیم ما می آیند تعداد دوست و فامیل های مان بسیار کمتر است بنابراین عمده کسانی که به مجلس ترحیم شخصی می‌روند نه دوست و فامیل بلکه جزء آشنایان بازماندگان هستند حال سوال این است که بازماندگان آن مرحوم چقدر با این آشنایان تسلای خاطر پیدا می کنند؟ شما فکر می کنید کسانی که ماه‌ها و چه بسا سال‌هاست این بازماندگان را ندیده اند و حتی یک بار هم با آنها تلفنی هم صحبت نکرده اند و در طول دوران ـ حال زیاد یا کم ـ بیماری عزیز از دست رفته شان حتی یک بار هم به عیادت بیمار شان نرفته اند ، امروز که این عزیز فوت کرده است حضور این سیاهی لشکر چه قوت قلب و تسلای خاطری برای بازماندگان است؟ به نظر من یا هیچی یا خیلی کم بنابراین حضور این آشنایان در مجالس ترحیم که امروز به یوم ارتباطات سهل و ساده و وسعت فعالیت‌های افراد کم هم نیستند ، حقیقتاً الزامی نیست . من یادم می‌آید چند سال قبل برای یکی از روحانیون خوشنام و عالم این شهرـ ماموستا عزیز تایید ـ که خیلی وقت هم بود در بستر بیماری بودند از طریق تلگرام فراخوانی دادیم که عده‌ای جمع شویم و به ملاقاتش برویم علی‌رغم اینکه دو سه بار درخواست کردیم و چند بار هم ساعت و روز ملاقات را تغییر و به تأخیر انداختیم آخرالامر دو سه نفر بیشتر جمع نشدند که با هم به عیادت نامبرده برویم و در نهایت علی‌رغم اینکه قبلاً به خانواده مرحوم اطلاع داده بودیم و خودشان را برای حضور جمع حداقل بیست سی نفری آماده کرده بودند این سه چهار نفر به ملاقات نامبرده رفتند حال که دو روز یا سه روز بعد ایشان فوت کردند جالب اینکه عمده کسان و چه بسا همه آنهایی که انتظار داشتیم برای روز ملاقات حداکثر یک ربع وقت بگذارند و به ملاقات آن مرحوم بیایند در مراسم تشییع و ترحیم نامبرده چندین ساعت وقت گذاشتند و همگی حضور داشتند من نمی‌گویم که بازماندگان آن مرحوم از حضور تک تک آنها در مراسم و شلوغ شدن و پرتعداد شدن مراسم به خاطر چشم به هم چشمی های امروزی خوشحال نشده اند ولی بدون شک می گویم که از حضور تک تک آنها در روز عیادت و ملاقات پدرشان بسیار خوشحال تر و خوشنودتر می شدند
این در حالی است که عیادت با بیمار از توصیه های شرعی و دین مبین اسلام است در حالی که شرکت در مراسم مجلس ترحیم شرعی نیست تا اینجا غیر ضرور و غیر الزامی بودن شرکت در مجلس ترحیم برای خیلی از ما در خیلی از وقتها حال غیرشرعی بودن مجلس ترحیم :
کمتر کسی از ما هست که از ماموستایان و علمای دینی نشنیده باشد که مجلس ترحیم هیچگونه وجاهت شرعی ندارد اما چرا گوش شنوا نداریم من اصلی ترین علت آن را خود روحانیون می‌دانم چون در عمل خود به فرموده خود عمل نمی‌کنند و یا اینکه کمتر عمل می‌کنند کافیست کسی فوت کند و بعد از هفت پشت

جزء اقوام و فامیل های یک ماموستای آیینی باشد دیگر ضلع محراب مسجد را کلاً به خود اختصاص می‌دهند ! آخر" اعظم الله اجرکم و احسن عزائکم " یعنی چی ؟ کدام اجر و کدام عزا ؟ هرچند شاید بتوان گفت که این حضور حداکثری احتمالا به این علت باشد که عمده ماموستایان باهمدیگر نه آشنا بلکه تقریبا دوست هستند ـ البته خود باید این فرضیه را تایید یا رد کنند ـ بنابراین لازم است اگر ماموستایان آیینی می خواهند که این گونه مجالس کم و کمتر شود باید قبل از همه حضور آنها در مجالس ترحیم مخصوصاً اگر عضوی از بازماندگان از صنف خودشان بود کم وکم ‌رنگتر شود
نکته بعدی بحث مصیبت است و آن اینکه واقعاً مردم مرگ را به عنوان یک امر عادی و روزمره چقدر پذیرفته‌اند و چقدر با آن کنار آمده اند؟ آیا واقعاًدرست است که هر مرگ و میری را مصیبت تلقی کنیم؟ به حقیقت هم برای بستگان و هم خود شخصی که بیمار و علیل است و به سن کهولت و فرسودگی رسیده است و از خوردن و گفتن و دیدن و شنیدن و راه رفتن و حتی خوابیدن هم افتاده است مرگ کی مصیبت است؟بلکه یک نعمت و موهبت الهی است و اگر مرگ نباشد واقعا این انسان چقدر در مقابل اطرافیان حتی بچه ها و جگرگوشه های خود خوار و ذلیل خواهد شد؟ اگر سری به خانه سالمندان زده باشیم می‌بینیم چقدر پدر و مادرانی که نه اینکه به این درجه از کهولت و فرسودگی فوق الذکر رسیده باشند بلکه علیرغم اینکه تمام وجودشان برکت و سرشار از تجارب گرانبها هستند را هم آنجا گذاشته اند لذا مرگ ضمن اینکه امری عادی و روزمره است و باید آن را واقعا قبول کنیم انتظار نداشته باشیم برای یک امر عادی همه عالم و آدم جمع شده و خدمت ما برسند تسلیت وتعزیت عرض نمایند و این را هم برای آنها به یک تکلیف تبدیل کنیم دوستی تعریف می‌کرد که عمویش فوت کرده بود و تعدادی از فامیل هایشان که ساکن سردشت بودند خبردار شده و تصمیم گرفته بودند که تشریف بیاورند و راه هم به علت برف و کولاک چند روزی بود که بسته شده بود و برای همین پدرم سه چهار بار با آنها تماس گرفته و خواهش و تمنا کرده بود که تشریف نیاورند ولی با این حال هم دو سه ماشین تویوتا ۳ اف را زنجیر چرخ کرده و با کلی مشقت آمده بودند این در حالیست اگر واقعا مرگ امری عادی تلقی شود آیا حضور در مجلس ترحیم با آن همه مشقت لزومی پیدا میکند؟ در پایان به علت تطویل کلام ضمن اینکه بحث در مورد مشکلات صاحب مرده و بازماندگان را به فرصت دیگری موکول میکنم از همه دوستان درخواست میکنم بحث را به چالش بکشند والسلام علیکم

وه‌ڵام بدەوە

ناوه‌رۆکی ئه‌م به‌شه‌ شه‌خسیه‌و به‌شێوه‌ی گشتی پێشان نادرێت.
15 + 5 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.