 |
جمعه، ۱۲ شهریور ۱۳۸۹
 ما کیستیم
|
|
|
قرآن آنلاین
|
|
|
::
|
|
| |
سید نزیلی
مناسبتها در زندگی مسلمانان اهمیت بالایی دارند. اوقات نیز در ساماندهی زندگی آنان موازین ویژهای دارند. برخی از روزهای خداوند فروغی ویژه، شگرف و تابنده دارند. انسان مسلمان میباید چشم به راه این روزها باشد و به دامان آنها چنگ بزند و به درستی از آنها بهره بگیرد تا به خشنودی خداوند برسد.
ماه رمضان از جمله ماههایی است که مسلمان چشم به راه آن است و همواره دعا میکند تا پروردگار،او را به رمضان برساند و ماه شعبان و تمام ماهها را برایش مبارک قرار دهد. بی تردید، این امر مسلمان را با خداوند پیوند میدهد و او را وامیدارد تا برای طاعات آماده باشد و هر گاه یک امر خیر را به پایان رساند، امر خیری دیگر را آغاز کند.
روزها اغلب به زیان انسان گواهی میدهند. بنابراین باید این روزها را مغتنم بشمارد و از آنها بهره ببرد. در اثر آمده است:
«من روزی نو هستم و بر کردار تو گواهم. مرا مغتنم بشمار، زیرا من تا روز قیامت دوباره باز نخواهم گشت.»
بنابراین، آمد و شد روزها به حساب آدمی ثبت میشوند. انسان خوشبخت کسی است که کردارهایی در راستای خدمت به دین و برنامهی خدا انجام دهد. این کردارها میتوانند به طور کلی به تقویت فعالیتهای اسلامی منجر شوند. در چنین صورتی روزها با برکت خواهند بود و برکت آنها بر همه چیز زندگی، عمر، دانش، روزی، دعوت و ... بازتاب خواهد یافت.
آمادگی برای ماه رمضان
ماه رمضان مهمانی ارجمند است. به جاست که خودمان را برای آن آماده کنیم. درون خویش را برای استقبال از آن آماده کنیم. این آمادگی با آن چه عوام انجام میدهند و نیازمندیهای مادی را فراهم میکنند، یا با آن چه صاحبان فرهنگ و رسانهها انجام میدهند و حجم بزرگی از فیلم و سریال را تهیه میکنند -این برنامهها آدمی را از ماهیت روزه و زندگی متمرکز بر ذکر، نماز، تهجد، تلاوت قرآن، انجام کارهای نیک و دوری از اعمال بد غافل میکنند- شدنی نیست. آمادهشدن برای رمضان به این صورت است که مسلمان در ماه شعبان بسیار روزه بگیرد. رسول خدا در هیچ ماهی به اندازه ماه شعبان روزه نمیگرفت. این کار آن حضرت از آن رو بود تا همهی ما به روزهداری و تحمّل دشواری و بازداشتن درون از بسیاری از امور نامأنوس، مثل خوردن، آشامیدن و بسیاری از لذات حلال، عادت کنیم.
دوری گزینی از لهو و لعب و بیخوابی کشیدن و سرگرمیهای بیهوده از جمله اموری است به آن بپردازیم. از شنیدن یا گفتن سخنانی که منجر به گناه، بداخلاقی، رفتار نادرست و ناپسند میشود، اجتناب کنیم و این آیه را نصب العین خویش قرار دهیم: «بیگمان گوش و چشم و دل، همه مسؤول خواهند بود.» (اسراء/36)
رسانههای جدید از چارچوب این سه حس خارج نیستند. بنابراین، ما میباید آنها را از هر چیزی که باعث مخدوش شدن یا اثرگذاری در آنها میشود، مصون داریم. آیا ارادهی استوار داریم که خودمان، خانوادهمان، دوستانمان و تمام کسانی را که میتوانیم بر آنان اثر بگذاریم، از تمام رسانهها مانند تلوزیون،رادیو، کامپیوتر، روزنامه و مجلات به درستی استفاده کنیم، زیرا آنها در لابهلای خود عوامل اغواگر و سرگرمکنندهی بسیاری دارند و تحت عناوین گوناگون و توجیهات عجیب و غریبِ متکی بر تحلیلهای شگفت، مثل لزوم همگامی با تحولات جدید علمی و اختراعات نو، برنامههایی ارائه میکنند که منجر به گناه و معصیت میشوند.
ما با این ابزارها و رسانهها مخالف نیستیم و مردم را به کنارهگیری از این اختراعات و تحریم آنها فرا نمیخوانیم، بلکه دیگران را به استفاده از آنها تشویق میکنیم و خودمان آنها را فرا میگیریم و در میان خویش کسانی را به تعامل درست با آنها و فراگیری دقیق آموزش میدهیم تا در حوزهی دعوت از آنها بهره ببریم. بازتاب روشهای رو به تحولِ این رسانهها و نقشآفرینی درست در حوزهی دعوت و خدمت به اسلام، کاملاً روشن است.
مسألهای که از آن بیمناکیم و نسبت به آن هشدار میدهیم این است که برخی از جوانان ما به جای کاربرد درست این رسانهها برای رشد فکری، گسترش دعوت و بالابردن سطح فکری و آگاهی مردم از مسایل کنونی مسلمانان و افزایش پهنهی بیداری اسلامی، در دام مفاسد و انحرافات گرفتار شوند.
در ماه رمضان چگونه بر خودمان پیروز شویم
1- تقویت روح و توجه بسیار به جنبههای تزکیهی نفس و خود را برتر نگهداشتن از خواستهای تن و پذیرش وسوسههای جسمی و غریزی، از اسرار بزرگ روزه است، زیرا آدمی تنها همین جسم ملموس نیست، بلکه روحی آسمانی در این تن زمینی ساکن است و سرّی از اسرار ملأ اعلی در غلافی از گل قرار دارد.
روزه فرض شده تا آدمی از سیطره غرایز رهایی یابد، از زندان تن آزاد شود، بر وسوسههای شهوانی چیره شود. مظاهر حیوانی را مهار کند و در تمامی پاکی و شفافیت چنان بالا رود که به سطح فرشتگان برسد. همانها که: «از آن چه خدا فرمان میدهد سر نمیپیچند و هر چه فرمان یابند انجام میدهند.» (تحریم/6)
ما کاملاً درک میکنیم که تن آدمی از مشتی گل و نفخهی روح تشکیل شده است. تنها اسلام است که برنامهای متعادل و متکامل، که در زندگی انسان میان مشت گل و نفخهی روح توازن برقرار میکند. تمدن اسلام تصویر راستین این هماهنگی است: «و در آن چه خدا به تو داده است، سرای آخرت را بجوی و سهمات را از دنیا فراموش مکن.» (قصص/77)
ذکر، تسبیح، حمد، تمجیدخدا، استغفار، تلاوت، حفظ و تجوید قرآن و پایبندی به اندازهی مشخصی از تلاوت روزانه اینها همه باعث میشود که در ماه رمضان ابعاد روحی تغذیه شوند و جنبههای معنوی تعالی یابند. تلاوت امری ضروری است.
ختم قرآن طی چند روز، بسیار مهم است. میباید تلاوت با فهم و تدبر مفاهیم همراه باشد تا آدمی در دام امور ممنوع و حرام گرفتار نشود: «آیا در قرآن تدبر نمیکنند یا بر دلهایی قفلهای آنها زده شده است.» (محمد/24)
در ضمن مبادا نماز تراویح و تهجد را فراموش کنیم. در نماز شب میباید آن مقدار از قرآن را که از حفظ داریم بخوانیم یا از روی قرآن تلاوت کنیم. مهم آن است که از تلاوت، حفظ و تدبر، با قرآن زندگی کنیم و روحهای ما با مفاهیم و اشارات بزرگ آن، که آدمی را به چنگزدن به دامان اسلام و کوشش برای پیروزی آن در درون، خانواده، جامعه و تمام امت تشویق میکند، سیراب شود.
2- با تقویت اراده و ایجاد تصمیم برای تداوم راه دعوت و اصلاح جامعه، در ماه رمضان و تمام ماهها در طول زندگی بر خودمان پیروز شویم. مراد از قوت مورد نظر قرآن همین است: «ای یحیی، کتاب را با قدرت بگیر و در کودکی به او حکم دادیم.» (مریم/12)
خداوند دربارهی سیدنا موسی فرمودهاست: «و برای او در لوحها از همه چیز، پند و تفصیل همه چیز را نوشتهایم. پس آن را با قدرت بگیر و قوم خود را فرمان ده تا بهترین آن را برگیرند. بزودی سرای فاسقان را به شما نشان خواهم داد.» (اعراف/145)
در اینجا مراد از قوت، قوت جسمی نیست، هر چند قدرت جسمی امر مطلوبی است، بلکه مراد قدرت اراده و عزیمت استوار است. ما میباید در ماه رمضان از آن توشه برگیریم؛ زیرا انسان مسلمان ناگزیر در فضای جهاد و پیکار با دشمن میزید. اگر نتوانست این کار را انجام دهد، میباید با روح این مفاهیم زندگی کند و خود را در اختیار تنآسایی و تنبلی و آسایشطلبی و عیاشی و یأس قرار ندهد.
صبر از درسهایی است که از مکتب رمضان فرا میگیریم. صبر ارادهی انسان مسلمان را تقویت میکند و جایگاه عزم و اراده را در درون وی بالا میبرد. صبر از ضروریترین اوصاف دعوتگران است. به آنان کمک میکند تا راه را ادامه دهند و بدون سستی و ضعف، حرکت خود را در راه دعوت پی بگیرند: «پس از آن چه به آنان در راه خدا رسیده بود، سست و ناتوان نشدند و کرنش نکردند و خداون شکیبایان را دوست دارد.» (آل عمران/146). هیچ تهدید و آزاری ارادهی آنان را سست نمیکند. اکنون، پس از آنکه دشمنان و بدخواهان اسلام همپیمان شدهاند، رجال دعوت به این مفاهیم سخت نیازمندند. دشمنان اسلام زیر پرچمهای گوناگون، به ویژه با توصیف اسلام به تروریسم، جنگ نامقدسی علیه اسلام و مسلمانان راه انداختهاند. جنگ به ظاهر علیه تروریسم است، اما به واقع درعمل با اسلام و شریعت، نظام، اخلاق، ارزشها و موازین آن در زندگی مسلمانان، میجنگند. آن چه بر دشواری موضوع افزوده و این جنگ نابرابر را دشوار و خشن ساخته، این که بیشتر مسلمانان و صاحبان قدرت و ثروت به الگوی خصمانه طرحها و نقشههای غرب گرایش یافتهاند.
3- با رهتوشهی تقوا، که بهترین توشه است، در ماه رمضان بر خودمان پیروز شویم. تقوا غایت بزرگ روزه است. تقوا در دلها زنده میشود و موجب میشود که این فریضه با هدف فرمانبرداری از خدا و ترجیح خشنودی او، انجام شود. تقوا باعث میشود تا از دلها پاسداری شود و اجازه ندهد که روزه با گناه آلوده شود.
اینک میباید کمر همت را بربندیم و از چشمهسار رمضان جرعه برگیریم و فیوضات شفاف و نازک آن را سربکشیم و هرگونه رهتوشهای را که باعث تقویت ما برای پذیرش مسؤولیتهای راه میشود، برگیریم. بر خودمان پیروز شویم و دین خدا را یاری کنیم تا خداوند نیز به یاری ما بیاید.
|
تصاویر اضافی خبر:
منبع خبر:
 فرستنده خبر: Admin
197 بار مطالعه شده است
آرشیو: دین و دعوت
  |
| |
