رمضان، ماهی که ۳۰ روز است

نویسنده: 
میلاد صالحی
رمضان، ماهی که ۳۰ روز است

همیشه گله‌مندیم از گذرِ زمانِ روزگار، انگار که نفسش را حبس کرده، دستانش را گره کرده و تمام توانش را برای دویدن رو به فردایِ امروز به کار گرفته است. امروزی که در ادبیات آینده؛ به (انگار همین دیروز بود) تعبیر می‌شود.

دستاوردهای هر انسان در زندگی حاصل عادات اوست. به عبارتی دیگر؛ مجموعه‌ی عادات ما است که (خودِ) ما را می‌سازد.

انسان‌های موفق عادات روزمره‌ی آنها، به سمت موفقیت سوقشان می‌دهد. روزمرّگی‌ عامل رکود است و رکود در تضادِ با پیشرفت؛ آنهایی که به روزمرگی عادت کرده اند، بدون بصیرت از کنار تمام مسائل می‌گذرند و کمتر اتّفاقی‌ آنها را به تفکر وا می‌دارد. حالتی که قران با تعبیر (لَهُم اَعینٌ لا یُبصِرون بها) از آن یاد می‌کند. افرادی که گویی این زندگی را از قبل زندگی کرده‌اند‌ که اینگونه منفعلانه با آن مواجه می‌شوند. کودکان سنبل مقاومت در برابر روزمرگی هستند، آنجا که هر اتفاقی برایشان جذاب است.

ماه رمضان ماه انقلاب در عادت هاست. ماهی که انسان میله‌های زندانِ رژیمِ روزمرگی و نفسانیت را می‌شکند و از آن خارج می‌شود. بعد از آزادی در این ماه، دو بال برای پرواز در انسان می‌روید؛ خودآگاهی و خودهوشیاری؛ خودآگاهی نوری است که بر اعمال ما می‌تابد و خودهوشیاری مانند ناظری است که اعمال ما را مهندسی می‌کند و اینگونه است که از وادی غفلت خارج می‌شویم و برخود مسلط می‌شویم تا ردِ اعمالمان را بگیریم که این باعث می‌شود لذتِ نفس نفسِ ماه رمضان را بچشیم و بعد از این ماه، گویی که ۳۰ روز را زندگی کرده‌ایم‌ و شاید بشود این مفهوم را از آیه‌ی (لَیلَةُ القَدرِ خَیرٌ مِن الفِ شَهر) نیز وام گرفت، شبی که در عادات ما شورش به‌پا می‌کند.

تحوّل‌، موفّقیّت‌، پیشرفت و پاداش در گروِ به تعویق انداختن لذّات‌ کوتاه‌مدت است، برای رسیدن به لذاتی لذیذتر و فرمول رمضان هم همین است؛ به تعویق انداختنِ لذات حلال برای رسیدن به لذتی عمیق‌تر سرِ سفره‌ی افطار و نهایتاً‌ لذت ابدی که فکرش هم شادی‌آفرین است.

 

بمیرید بمیرید وزین نفس ببرید

که این نفس چو بندست و شما همچو اسیرید

یکی تیشه بگیرید پی حفره زندان

چو زندان بشکستید همه شاه و امیرید (مولانا)

 

عیدتان مبارک!

بدون امتیاز

.:: جدیدترین ::.

ثمرات قرائت قرآن دین و دعوت (1397/04/28)