گذری از دیار زخم‌خورده

نویسنده: 
جلیل بهرامی‌نیا
گذری از دیار زخم‌خورده

امروز برای همدردی و دلداری زلزله‌زدگان ثلاث باباجانی، به همراه تیمی از دوستان عازم منطقه شدیم؛ خطّه‌ «خانه شور» را که محروم در سایه است و از زوم رسانه‌ها محروم است انتخاب کردیم؛ ابتدا به روستایی به نام «نیمه کاره گرمسیری» رفتیم؛ خانه‌های‌ کاهگلی آوار شده و فرو ریخته بر سر ساکنان، جلب توجه می‌کرد؛ پنج نفر را از زیر آوار بیرون کشیده و دفن کرده بودند؛ مجروحان و بی‌خانمان‌ها در وسط روستا در حالتی رقّت‌انگیز تجمع کرده بودند؛ سخنانشان ترجمه واقعی درد و رنج بود؛ سوز کلامشان ژرفای جان را می‌گزید؛ گمان می‌کردند نیروهای دولتی هستیم؛ اصرار داشتند ویرانه‌های باقی‌مانده از منازلشان را ببینیم؛ در عین دردمندی و تلاش برای نیازردن ما، لحنی اعتراضی داشتند؛ چرا کسی احوال ما را نمی‌پرسد؟ چرا دردهای ما مهربانی کسی را فعّال‌ نمی‌سازد؟!

توضیح دادیم که ما هم کسانی مثل خودشان هستیم و کمک‌های مردم روانسر را برایشان برده‌ایم؛ تشکر کردند و بابت این همدردی دعای خیر کردند!

از آن‌جا‌ راهی میدان نمک و سپس روستاهای قالیچه و شیخ صله شدیم؛ میدان نمک و قالیچه گرچه قربانی نداشتند اما اغلب خانه‌هایشان یا فرو تپیده یا دیوارهایش دهان گشوده و همچون غولی شوم خطر زلزله و ویرانی را فریاد می‌کنند!

کمک‌رسانی ناچیز است و هنوز هیچ اقدامی صورت نگرفته بود؛ مردم نیازمند چادر و خوراکی و تدبیر سریع برای بازسازی خانه‌ها در آستانه فصل سرما هستند...

گذری از دیار زخم‌خورده
گذری از دیار زخم‌خورده
بدون امتیاز

سایت در قبال نظرات پاسخگو نمی باشد.

خداوند جزای خیرتان دهد استاد

خداوند جزای خیرتان دهد استاد عزیز. واقعا حادثه تالم باری است خداوند به مصیبت زدگان و آسیب دیدگان صبر و عوض نیکو دهد. خداوندا مصیبت سنگینی است خودت دلهای ما را تسکین ده