ضمن عرض خسته نباشید در رابطه با حقوق برادر و خواهر نسبت به هم سؤال دارم. دو خواهر دارم که مجرد هستند با پدرم قطع ارتباط نموده و حدود پنج سال است با او حرف نزده‌اند.

شماره: 
1369
ادامه سؤال: 
پدر من اخلاق تندی دارد ولی من بر خود فرض میدانم که با پدرم به نیکی رفتار کنم. خواهرانم پدرم را به چشم ناپاکی متهم میکنند ولی این برای من قابل قبول نیست. آنها دچار توهم شده‌اند و باعث قطع صله رحم با خیلی از خویشان پدری و مادری شده‌اند. متأسفانه خواهرم چند سالی است دچار بیماری شده و مدام به شهرهای با امکانات رفت و آمد می‌کند و من نیز تا به امروز یا از جیب پدر و یا از جیب خودم خرج رفت و آمد را داده و حتی آخرین بار 6 روز در یک بیمارستان کنارش بودم و نزدیک بود از سر کارم اخراج شوم ولی آنان برابر من خود را بسیار بی‌منت می‌بینند و جوری رفتار میکنند که منت سر من میگذارند. باید چکار کنم؟ با آنها بارها حرف زده‌ام تا از رفتارشان دست بردارند نزد مشاوران خانواده رفته‌ام ولی توفیقی حاصل نشده است! سن آنها 29 و 28 سال است و بنده 26 سال سن دارم. من نیز مجرد هستم.

شما در حد توان رفتار نیکت را با آنان ادامه دهید و مطمئن باشید که خدا پاداش شما را خواهد داد (فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ) اما بیش از حد به خودتان فشار نیاورید تا شما نیز دچار مشکلات نشوید زیرا خدا فرموده: (لَا يُكَلِّفُ اللَّـهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا)[بقره:286] و در زمینه اصلاح حال خواهرانت و ارتباط آنان با پدرتان بهتر است به یک مشاور روان شناس اکتفا نکنید بلکه مراجعه به آنان را ادامه بدهید یا در صورت امکان نزد افراد متدین و با تجربه بروید شاید تجربه و قلب پاکشان سبب شود کلام آنان در خواهرانت اثرگذار شود. انشاءالله رابطه‌ی اعضا خانواده‌تان به حالت عادی برگردد.