Recent comments

از نوشته ی روان وپر معنایتان سپاسگزارم. به واقعیت اجتماع امروز اشاره کردید زنان در پارادوکس نقش ها و هنجارهای اجتماع و خانواده و علایق فردیشان تصویر تمام رخ واقعیت امروز است. که این باید بیشتر به این موضوعات با نگاهی موشکافانه و کارشناسانه نگریسته شود. نمی دانم چرا زنان عضو جماعت یا غیر جماعت اینقدرحضورشان در دنیای اینترنت کم است چرا احساس نیاز نمی کنند که بنویسند و نوشته یشان را در معرض نظرات دیگران قرار دهند چرا از فرصت ها بهره نمی گیرند واقعا چرا؟ این یکی از ضعف هایی است که اگر برطرف نشود مشکل ساز خواهد بود. دنیای اطرافتان را ببینید که زنان چقدر پیشرفت کرده اند چقدر مهارت کسب کرده اند اما زنان ما هنوز با اینترنت نا آشنا هستند. با زهم سپاس از خانم فریور که در این نوشته ی کوتاه یکی از دغدغه های زن امروز را به تصویر کشیدند.

با تشکر از آقای قطبی عزیز
یک نکته ای که دوست دارم صریح عرض کنم و امیدوارم روی سایت گذاشته شود این است که متاسفانه در یک دهه اخیر نسل جوان اهل سنت به شدت تحت تاثیر ادبیات دکتر سروش بوده است که دارای قلمی ادبی ،استفاده از اشعار سعدی و مولانا و ...، آوردن سخنان کانت و ....... و ساختن معجونی که خروجی آن جز سردرگمی مخاطب و اظهار فضل نویسنده چیز دیگری نیست. شخصا به پیچیدگی متن و علمی بودن و .... نگاه نمیکنم بلکه به تاثیری که روی مخاطب دارد مینگرم . آیا تن کلام و تاثیر غیر مستقیم آن تذکر ایمانی و رفع شبهات است یا بزرگ کردن دانشمندان و فیلسوفان و .... در ذهن مخاطب .
روح دین اسلام چیز دیگریست و اگر فهمیده میشد یک مسلمان جرات نداشت در کنار قرآن به احوال فلان فیلسوف غربی ارجاع داده و از او اخلاق را فراگیرد.
امیدوارم آقای قطبی عزیز از صراحت کلام بنده ناراحت نشوند اما این تذکر را بر خود لازم میدانستم.

دارم به این جماعت حسادت می کنم البته از نوع مثبتش همان رغبت و افتخار
نباید خودمان، افکارمان، رسالتمان، پویایی و حضور فعالمان را دست کم بگیریم
نباید خود را دست کم بگیریم که بی شک این روزها جریانی زنده تر و پویاتر از جریان ما در تمامی مناطق اهل سنت مخصوصا کردستان ایران یافت نخواهد شد که همت به تغییر و اصلاحات اجتماعی بگمارد
این جماعتی است که با قانون اخذ و عطا سروکار دارد و بی شک رمز پیروزی در این است
و رمز پویایی ما آموزه های به این زیبایی مربیانمان است
متین عزیز دستان مربیت را می بوسم، شیوایی روزافزون برای قلم و افکار و رسالتت را از یگانه ی هستی خواستارم
موفق باشی عزیزم

سلام و خدا قوت میگم به دوست دیر آشنای خودم آقای قطبی راد ، نوشته های شما را همیشه دنبال می کنم ، خیلی مجذوب شان میشم ، چون می بینم که ژرف نگری و دقت را با ادبیاتی شکرین آمیخته اید که عقل و دل توأمان از آن بهره مند می شوند. دوستتان دارم و امیدوارم خداوند از شما رادمردی در میادین دانش و دعوت بسازد.

شعرتون قشنگه اما اگه جواب انتقادا رو یه جور دیگه میداد بهتر بود آخه اینجور جواب دادنی باعث میشه کسی عیبهاتونو بهتون نگه حالا دوستانه یا مغرضانه کسی انتقاد کرد روش فکر کنین شاید هم درست گفته باشه. اگه با خودم بگم شاید هم اشتباه کرده باشم و کمی هم به خودم برگردم و اگر هم مطمئن شدم که دیگران اشتباه کردن گذشت داشته باشم و با این دید که اونا هم انسانن و جایز الخطا، آسوده تر زندگی خواهیم کرد.

بسیار عالی و به نکته ی مهمی اشاره کردید.
ما خیلی وقتا فراموش میکنیم که جایگاه و وظیفهی اصلی ما چی هست.
ممنون برای یاد اوری

بسم الله الرحمن الرحیم
برادر ایمانی آقای متین از تذکرات و بیانات شیرین شما به وجد آمده و بسیار شاد گشتم که جوانی با این توان درک از یادگیریها و نگارش به این نتیجه رسیده که یاد گرفتن و آموختن فی الواقع همان بایدها و نبایدها است و هرکس بیشتر بداند بیشتر باید و نباید خواهد داشت و در آخر درخت پر بار سر بزیر است و امیدوارم همچنان ثابت قدم در صراط المستقیم باشید
جزاک الله و بالخیر(ماجد مصطفی خانی)